నా ఆలోచన: వార్తలు

లీలగా జరిగినది లాగి చెప్తాను

గోలలో గుర్తున్నది గోరింతలు చేసి చెప్తాను 

నేరుగా చూసింది నరికి నాకు నచ్చింది చెప్తాను 

బేజారు అయ్యేదాకా బెంబేలు  ఎత్తేదాకా అదే అదే చెప్తాను 

అన్నట్టు ఉన్నది ఇప్పటి ఛానెళ్ల పరిస్థితి 

dengue  జ్వరాలు వచ్చి పిల్లలు పెద్దలు న్యాయమూర్తులు చనిపోతుంటే ఇదేంటి ప్రభుత్వం ఏమి చేస్తోంది అని నిలతీసే ధైర్యం లేని పత్రిక లలిత జెవెల్లెర్స్  దొంగ రెక్కీ ఎలా చేసాడు అన్నది ముఖ్యం అనుకున్నది. ఆ వివరాలు ఎందుకు ఎవరికీ ఉపయోగపడతాయి అని చూపిస్తున్నారు?

ఈనాడు 21 Oct  2019  3:17 PM

బ్రతుకు భయం గుండె ఆగిన ఒక కార్మికుడి కష్టం కన్నా ఒక నటీమణి నిర్మాత మీద అలిగిందా లేదా అన్నది ముఖ్యమనుకున్న  మరో పత్రిక 

సాక్షి 21 Oct  2019 3:22 PM 

ఆంధ్రజ్యోతి 21 oct 2019 3:37 PM 

నెల క్రితం బోటు ఎందుకు మునిగింది దాని వెనక శివుడున్నాడా లేదా అన్నది జనాలని ఇబ్బంది పెడుతున్న సమ్మె కన్నా ముఖ్యమన్న పత్రిక ఇంకొకటి

అసలు ఒక్కటన్నా నిజంగా జనాల సమస్యలని ప్రభుత్వం దృష్టికి తీసుకెళ్లి నిలదీస్తోందా? రోజు ఉద్యోగం కి వెళ్లే వాడికి బస్సులు  ఆటోలు తిరగటం కావాలి కానీ గతాలు దొంగతనాలు ఎందుకు చెప్పండి 

పత్రిక విలువల మీద నేను పెద్దగా మాట్లాడే అర్హత నాకు లేదు కానీ ఒక పత్రిక చదువుతున్న పాఠకుడిగా నా రోజు నాకు కావాల్సిన అంశాలతో మొదలవ్వాలి అని ఉంటుందిగా. కాళేశ్వరం లింక్ చేస్తున్నారు హైదరాబాద్ లో మూడు రోజులు నీళ్లు రావు అని చెప్పిన పత్రికలూ ఆ తర్వాత నాలుగవ రోజు కూడా నీరు రాలేదు కొన్ని ప్రాంతాలకి అన్నది ఎంతవరకు జనాలలోకి తీసుకెళ్లింది. 

రాష్ట్రమంతా డెంగీ వ్యాధి సోకి జనాలు చనిపోతుంటే దానిమీద ముందు పేజీ లో ప్రశ్నించటం ఆపి ఒక్క హుజుర్ నగర్ ఎన్నికకి ప్రాముఖ్యత ని ఇవ్వటం సబబా??? ఎప్పుడో వారం క్రితమే మేము డెంగీ గురించి చెప్పం అనచ్చేమో  కానీ చెప్పిన తరువాత  పరిస్థితులు మారాయా? మారకపోతే మార్చే బాధ్యత  నాయకుల మెడలు వంచే భాద్యత మీడియాకి లేదా?

ప్రస్తుత పరిస్థితుల్లో ఏ పత్రికని నమ్మలేని స్థితిలో జనం నమ్మకం గెలుచుకోలేని దయనీయమైన స్థితిలో పత్రికలూ వున్నాయి అని నాకు అనిపిస్తోంది మరి మీకు?

-మీ నేస్తం 

నేను మళ్ళీ వచ్చేశా !!!

చాలా కాలం అయ్యింది ఏదైనా రాసి  వృత్తిపరమైన మార్పులు ఆ మార్పుల వలన వచ్చిన తలనొప్పులు... మధ్యలో నాకు పెళ్లి అవ్వటం ఇలాంటి చాలా పరిణామాల మధ్యన నా టపాలు టపా కట్టేశాయ్... కానీ ఇన్నాళ్ళకి మళ్ళి అవి తిరుగుటపాలో వచ్చాయి అని చెప్పటానికి ఆనందిస్తున్న.

ఇక నించి సాధ్యమైనంత వరకు నెలకి ఒక టపా అన్నా రాద్దాం అని అనుకుంటున్నాను.


-మీ నేస్తం 

కవిత: వియోగం

సఖివై చేరావు నా సహవాసాలు మార్చావు


సడిలేని నా బ్రతుకులో అలజడులే రేపావు

జడివానలో గొడుగులా నా కడగళ్ళలో నిలుచావు

కడకు నన్నొదిలి నా ఎదలో గాయం మిగిల్చావు
 

కధ: విధి - 2

సంతోష్ అలా సుకన్య గురించి ఆలోచిస్తూ ఫోన్ చేస్తూ కంగారు పడుతూ వుండగా ముందు ట్రాఫిక్ మన్ను తిన్న పాము లాగా మెల్లగా కదలసాగింది. సంతోష్ తొందరగా ఇంటికి వెళ్ళటానికి దొరికిన ఏ కొంచెం ఖాళీ వదలట్లేదు. అతనికి  టెన్షన్ వల్ల బాగా చెమటలు పట్టేసాయి. ఇంకా తట్టుకోలేక హెల్మెట్ తీసి బండి నడుపుతున్నాడు.

అతను అలా కష్టపడుతూ మొత్తానికి వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళే డొంక రోడ్డు లోకి వచ్చేసాడు.  అప్పటికే గంట  అయ్యింది సుకన్య నించి కాల్ వచ్చి. ఎప్పుడు ఆ రోడ్ లో 40  దాటని సంతోష్ 90 లో వెళ్తున్నాడు. దూరంగా కనిపిస్తున్న ఇంటివైపు చూస్తూ బండి నడుపుతున్నాడు.
***********************************************************************

భర్త ఇంటికి రాలేదు ఇంట్లో కరెంటు పోయింది. ఎంత వెదికిన కొవ్వొత్తులు కనిపించలేదు. ఇంకా చీకటిలో వుండటం ఎందుకు అని కొంచెం దూరం లో ఉన్న పిన్నిగారి ఇంటికి వెళ్లి కొవ్వొత్తి తెచ్చుకుందాం అని సుకన్య అనుకుంది. కానీ తనతో పాటుగా ఫోను తీసుకెళ్లటం మర్చిపోయింది. పిన్ని గారి ఇంటికి వెళ్లి ఒక పది నిముషాలలో 

వచ్చేద్దాం అనుకుంది సుకన్య కానీ పిన్నిగారు కబుర్లు చెప్తూ కూర్చోబెట్టేసారు.

"సంతోష్ వచ్చేసి ఉంటాడు. ఇంకా నేను వెళ్ళాక నామీద వీరంగం వేస్తాడు."  అని మనసులో అనుకుంటూ "అవునా పిన్నిగారు..అలా జరిగిందా?" అని ఏమి చెప్తోందో వినకుండా ఎటో ఆలోచిస్తోంది సుకన్య. నిన్ననే ఇద్దరికీ గొడవ అయ్యింది. ఈ రోజు అతనికి నచ్చినవి అన్ని చేసిపెట్టింది. అతనికి బాగా ఇష్టమయిన చీర కట్టుకొని ఎదురు చూస్తోంది. అదే చెప్దాం అని ఒక గంట ముందు ఫోన్ చేసింది కానీ సంతోష్ ఎత్తలేదు. "అయితే బయలదేరిపోయారు " అని కంగారుగా మిగతా సింగారం చేసుకుంటుండగా కరంటు పోయింది ఇంకా కొవ్వొత్తి కోసం వచ్చి పిన్నిగారికి దొరికిపోయింది.

"బాబా సాయిబాబా....బాబా సాయిబాబా...నీవు మావలె మనిషివని..." అంటూ పిన్ని గారి ఫోన్ మోగుతోంది. "ఆ చెప్పండి...అవునా సరే అయితే" అని పెట్టేసింది పిన్నిగారు. "మీ బాబాయ్ ఫోన్ అమ్మాయి రావటానికి ఇంకో 

20  నిముషాలు పడతాయి అంట. ఇంకా అన్నం వండలేదు" అని ఏదో చెప్పబోయింది. "సరే పిన్ని గారు అయితే ఇంకా నేను వెళ్తాను. ఆయన కూడా వస్తూ వుంటారు. ఇంట్లో పని వుంది" అని బయల్దేరింది సుకన్య.

సంతోష్ ఇంటికి వచ్చేసి ఉంటాడు పాపం గేటు బయట కూర్చుని ఉంటాడు  అని కంగారుగా నడుస్తోంది సుకన్య. ఆ కంగారులో మలుపు కి అటు వైపు వస్తున్న బండిని చూడలేదు. కొంచెం దగ్గరగా వచ్చాక చూసింది కానీ అప్పటికే చాలా ఆలస్యం అయ్యింది .... 

*****************************************************

"పాపం పెళ్ళాం ఫోన్ ఎత్తలేదు అని కంగారు పడి స్పీడ్ గా వస్తూ చీకట్లో ఆ పిల్లనే గుద్దేసాడు. పక్కన కొండ రాళ్ళకు తల తగలటం వల్ల ఇద్దరు చచ్చిపోయారు" అంటూ చుట్టూ గుమ్మిగూడున్న జనాలలో ఒకడు అనటం గాలిలోకి తన భార్య తో పాటు వెళ్తున్న సంతోష్ ఆత్మ విని కన్నీరు కారుస్తోంది, పక్కన ఉన్న సుకన్య ఆత్మ ఇంకా ఆ షాక్ నించి తెరుకోనట్టు సూటిగా సంతోష్ నిర్జీవ దేహాన్ని చూస్తూ వుంది. మెల్లగా రెండు ఆత్మలు అలా మేఘాలలో కలిసి పోయాయి.

(అయిపొయింది)

కధ: విధి - 1

"నేను నువ్వంటూ వేరే వున్నా నాకివేళ నాలో నువ్వునట్టుగా ....." అంటూ మోగుతోంది సంతోష్ ఫోన్. ఆ కాల్ తన భార్య సుకన్యనించి వచ్చింది.తనకొక్కదానికే ఆ టోన్ వస్తుంది. ఇంకో

10  కిలోమీటర్ల ప్రయాణం చేస్తే ఇల్లు వచ్చేస్తుంది. బండి వేగం ఇంకా కొంచెం పెంచాడు సంతోష్.

మామూలుగా వేరే ఎవరైనా కాల్ చేస్తే డ్రైవ్ చేస్తూ మాట్లాడతాడు కాని సుకన్య అలా మాట్లాడితే తిడుతుంది అందుకే తన కాల్ పట్టించుకోకుండా వదిలేసాడు. ఇంకో పది నిముషాలలో ఎలాగన్నా ఇంటికి వెళ్లిపోవాలి అనుకుంటూ వేగం పెంచుతూ పోతున్నాడు. ఇంతలో దూరంగా ట్రాఫిక్ జాం కనిపించింది. తను ఇంటికి త్వరగా వెళ్ళాలి అన్న ఉత్సాహం అంతా నీరుగారిపోయింది. ఇంకో గంటకి వెళ్తే గొప్ప అనుకుంటూ ఆగివున్న బస్సువెనక తన పల్సర్ ఆపి ఇంటికి కాల్ చేసాడు.అటు నించి సమాదానం లేదు. ఏదో పని లో వుంది వుంటుంది అని మళ్లీ చేసాడు మళ్లీ సమాధానం లేదు. సరేలే ఒక 10  నిముషాలు ఆగి చేద్దాం అని బండి మీద అలా కూర్చుండి పోయాడు. సెల్లులో సమయం చేస్తే అప్పటికే రాత్రి 10  అయ్యింది.

బండి మీద చాలా అసహనం గా వున్నాడు సంతోష్ సుకన్య కి ఇప్పటికి 10  సార్లు కాల్ చేసాడు కాని ఆమె నించి జవాబు లేదు. మనసు ఏదో కీడు శంకిస్తోంది. ఎంత మంది చెప్పిన వినకుండా ఈ నిర్మానుష్యమైన చోట ఇల్లు
తీసుకున్నందుకు తనని తానూ బాగా  నిందించుకుంటూ అసలు ట్రాఫిక్ ఎందుకు ఆగింది చూద్దాం అని ముందుకు వెళ్లి చూసాడు. చాలా దూరం నించి వాహనాలు ఆగి వున్నాయి. ఈ లోపు అటు వైపు నించి ఒక అంబులన్సు సైరను వేసుకుంటూ వెళ్తోంది. ఆ అంబులన్సు వెనకపడి వచ్చిన కొన్ని వాహనాలలో ఒకటి సంతోష్ ఉన్న చోట ఆగిపోయింది.
"బాస్, ఏమైంది ముందర??" అడిగాడు సంతోష్

"ఎవరో ఒక లేడి ని బస్సు గుద్దింది అంట...ఫోన్ మాట్లాడుతూ రోడ్ చూడకుండా రోడ్ దాటబోయింది బస్సు గుద్దేసింది..బాగా దెబ్బలు తగిలాయి.. ఈ బస్సు వెనక వున్నా లారీ సడన్ బ్రేకు వేసే సరికి బోల్తా పడింది...రోడ్ అంతా బ్లాక్ అయ్యింది...ఇంకా మీరు వెళ్ళటానికి ఇంకో గంటన్నా పడుతుంది" అని చెప్పి బండి స్టార్ట్ చేసుకొని వెళ్ళిపోయాడు అతను.

"లేడి" "ఫోను" అనే సరికి సంతోష్ భయం ఇంకా పెరిగిపోయింది. ఇంకో సారి  సుకన్య కి కాల్ చేసాడు సమాధానం లేదు. చుట్టూ పక్కలకి ఫోన్ చేద్దాం అన్న వీళ్ల ఇంటికి దగ్గరగా  ఇళ్ళు లేవు. అతనికి మనసులో చాలా ఆలోచనలే తిరుగుతున్నాయి. ఒక పక్కన ఏమి జరిగిందో అన్న భయం ఇంకో పక్కన ఏమి జరిగివుండదు లే అన్న ఆశ మెదులుతున్నాయి.

...ముగింపు త్వరలో

సహాయం కోసం విన్నపం

నా మిత్రుడు నాకు పంపిన ఈ-మెయిల్ ఇక్కడ పొందుపరుస్తున్నాను. పాపం ఆ తండ్రికి సాద్యమైనంత సహాయం చేస్తారు అని ఆశిస్తున్నాను.

Hi All,


A 11 year old kid who is by birth deaf and dumb, has got an oppurtunity to become like us.After some tests the doctors have given hope for the kid and his family, that he would both listen and will be able to speak only if he gets operated.The cost of operation and medicines is 10 lacs and it is on 12th Jan 2012 in Visakhapatnam.

The kids family is very poor and his Dad is a local school teacher. His father was able to arrange 6 lacs and still in need of rest of the amount.

So if we can help the kid and contribute some amount even if its 50 or 100.. it will be very helpful for the kids operation and medication.

Remember  “Small Drops Make A Mighty Ocean".

So even a small contribution by each person will result in a huge amount. Sincere request to come forward and make some contribution towards the kid.

Below is the contact no of the kid's father:-

Father name :- M. BalaKrishna

Contact No:- 9293219768


You can transfer it to my account or to the kids father account. If you transfer to my account i will directly give to kids father. Below are the account details of the kids father and my account details:

Kids Father Bank Account Details:-

Account No:-     31403036008

Name:-             Balakrishna Metta

IFSC Code:-       2716         

Bank :-              State Bank of India

Branch:-            Gajuwaka Branch

My Account Details:-

Account No:-     055801538691

Name:-             Vamsi Krishna Batchu

Branch:-           ICICI Infosys Mysore

Please mention your Employee id in the Transaction remarks.

Please don’t reply all. If possible forward the above mail to your friends who are willing to help.

Thanks in Advance,

Vamsi Krishna Batchu

ఈ వార్త పూర్తిగా దృవీకరించబడినది. మీకు తోచినంత దానం చేసి ఆ తండ్రికి సహకరిస్తారు అని ఆశిస్తూ.

-మీ నేస్తం

పేరడి:సదా శివ సన్యాసి

ప్రతి బిల్డ్ కి కొత్త బగ్గులు వస్తుంటే కడుపు మండిన ఒక టెస్టర్ పాడుకుంటున్న పాట:

(ఖలేజా లో "సదా శివ సన్యాసి...పాటను గుర్తుతెచ్చుకోండి)

సదా శివ సన్యాసి మా డెవలపర్ సన్నాసి  

వాడి బగ్గులు చూసి పొంగినాయి నా కళ్ళు వాచీ

ఏ బటను క్లిక్కు కాదుగా

డ్రాపు డవును లిస్టే రాదుగా

చూడ చెత్తగా ఉంటాదిరా

వేసేయ్ రా ఊరు వాడా దండోరా !!

ఏ స్టయిలుల ఏ స్క్రిప్టుల పొడ లేదురా 

ఏడు ఏళ్ళ అనుభవం  వుందిరా 

నాలుగు లైన్ల కోడులో నలభై బగ్గులే వచ్చురా

వర్డ్ చించి నువ్వు చెప్పిన వీడి కోడు బాగుపడదురా...

 మేధావిలా  ఓ జ్ఞానిలా ఉంటాడు ఏం లీలా 

నాకు  వీడు నైటుమేరు వీడి పీడా నాకు పొదూ

నన్ను పట్టిన శని వీడు వేరే ప్రాజెక్ట్కి పోనే పోడు  

ఓ మై గాడ్ వాట్ షుడ్ ఐ డు 

ఓ మై గాడ్ వాట్ షుడ్  ఐ డు

కవిత: అందం

ఒక ప్రియుడు తన ప్రియురాలుని పొగుడుతూ ఇలా అన్నాడట




సుతిమెత్తని నీ పాదాలు తెచ్చెను గజ్జెలకి అందం

సుమధురమైన నీ పలుకులు తెచ్చెను భాషకి అందం

సువర్ణభరితమైన నీ మోము తెచ్చెను అద్దానికి అందం

సుగుణాలభరితమైన నీతో బంధం తెచ్చెను నాకు ఆనందం

నేను మొదటి తరగతి లో చేరే వయసొచ్చిందిరో!!

మొత్తానికి నా జీవితం లో ఇంకో మైలురాయి చేరుకున్నా...నేను ఒకటవ తరగతిలో చేరేందుకు సరిపడా వయసు వచ్చింది నాకు...ఏంటి అర్ధం కాలేదా సరిగ్గా మూడు రోజుల క్రితం నాకు ఈ ఐ.టి రంగం లో ఐదేళ్ళ అనుభవం వచ్చింది. అంటే నేను ఇప్పుడు ఐ.టి రంగం లో మొదటి తరగతి(టీం లీడ్) చదవచ్చు అన్నమాట. ఒక్క సారి నా ఈ ఐదేళ్ళ ప్రయాణాన్ని నెమరు వేసుకుంటే ఇలా అనిపించింది.

 

ఎన్నో ఆసలు ఎన్నో కలలు మనసు నిండుగా వుండగా ఈ రంగం లో చంటిపాపలగా అడుగు పెట్టాను. అంతకు ముందు నవమాసాలు మాసానికి ఒక పరిక్ష లెక్కన తొమ్మిది పరీక్షలు చేసారు(ఏడవ తరగతి, పడవ తరగతి,ఇంటర్ రెండేళ్ళు, ఇంజనీరింగ్ నాలుగేళ్ళు, కంపెనీ వాళ్ళ పరీక్ష ఒకటి మొత్తం తొమ్మిది)...పుట్టగానే పిల్లలు ఎలా అమాయకం గా వుంటారో నేను కూడా అలాగే అమాయకం గా ఐ.టి రంగం లోకి అడుగుపెట్టాను..నాకు పాకటం,నడవడం(కోడింగు, టెస్టింగు) అన్ని మా కంపని నేర్పించింది.

ప్రతి పుట్టిన రోజుకి కొత్త బట్టలు(హైకు) పెట్టారు. బట్టలతో పాటు నేను ఆ ఏడు చేయాల్సిన పనులు కూడా పెంచారు(ప్రమోషన్). మొదటి రెండేళ్ళు జీవితం లో ఏదో సాధించిన ఆనందం ఆ లెటర్ తీసుకున్నప్పుడు కలిగింది.  ఈ లోపు మనం నడక నేర్చాము (తప్పులు చేయకుండా కోడింగ్) ఆ తర్వాత పరుగులు కూడా నేర్చాము(స్పీడ్ గా కోడింగ్). ఆ పరుగుల మధ్యన పడుతూనే ఉన్నాం అందరు ఎందుకంత కంగారు అని తిడుతూనే వున్నారు. ఆ తర్వాత కాలం ఎలా గడిచిందో గమనించే లోపే ఐదేళ్ళు గడిచిపోయాయి .

ఇదండీ నా ఐదేళ్ళ జీవితం. ఇప్పటి నించి చాలా ఎక్కువ బాధ్యతలు వుంటాయి అని అంతా అంటున్నారు నాకు మాత్రం ఎప్పటిలాగానే పడుతులేస్తూ రోజు చేసే పనే అని అనిపిస్తుంది. ఎలా వుంటుందో ఏంటో చూడాలి మరి...

ఇట్లు,

మీ నేస్తం   

పంచ్ డైలాగులు

సినిమా తారలు ఐ. టి లో పని చేస్తుంటే వాళ్ళ పంచ్ డైలాగులు ఇలాగ ఉండేవేమో:

చిరంజీవి:

1. వీర బగ్గర్ రెడ్డి...! బాగ్గే కదా అని లైట్ తీసుకుంటే హైకు కట్ చేస్తా!!!

2.తన బగ్గులని వెతకటానికని ఒక కొత్త టెస్టర్ ని తీసుకుంటే ఆ టెస్టర్ తో డైలాగు...

   "థాంక్స్ చెప్పకు..నువ్వు కూడా నాలుగు బగ్గులు వదిలేసి ఇంకో ముగ్గురికి ఉద్యోగం ఇప్పించు...వాళ్ళని థాంక్స్ కి బదులుగా ఇంకో ముగ్గురికి ఇప్పించమని చెప్పు"

౩. గాంధీగిరి చేస్తున్న చిరంజీవి కి ఒక టెస్టర్ వచ్చి ఇలాగ చెప్పాడు 

" అన్న ఒక డెవలపర్ వున్నాడు అన్న రోజు అదే బగ్గు పెట్టి కోడ్ కమిట్ చేస్తున్నాడు..నేను టెస్ట్ చేయలేక పోతున్న అన్న"

"కంగారు పడకు తమ్ముడు...ఇక నించి వాడు ఆ బగ్గు పెట్టినప్పుడల్లా నవ్వుతు ఆ బగ్గు రిపోర్ట్ డిలీట్ చేసేయి వాడి ముందే వాడే మారతాడు"

రెండు రోజులు పోయాక 

"ఏంటి  తమ్ముడు వాడు ఆ బగ్గు పెట్టటం మానేసాడా?"

"లేదన్నయ్య నన్ను మా మేనేజర్ కంపని నించి తరిమేసాడు"

బాలయ్య:

1.  చూడు పాజిటివ్ టెస్టింగ్ ఏ చూడు! నెగెటివ్ చూడకు! మాడిపోతావ్!! పిచ్చోదివైపోతావ్!!!

2. నీ కంపనీ కి వచ్చా!! నీ టీము లోకి వచ్చా!! నువ్వు చిన్నప్పుడు నేర్చుకున్నది సి# కోడె అయితే !! నువ్వు నిజంగానే ఈ మోడ్యులు చేసుంటే!! చెకిన్ చేయరా చూసుకుందాం!!

౩. క్లయింటు పోసిషన్ లో వున్నా బాలయ్య "ఇష్యులతో కాదురా చేయింజు రెక్వేస్టులతో చంపేస్తా"

  

మహేష్ బాబు:

1 . ఎప్పుడోచ్చాం అని కాదన్నయ్య బగ్గు పెట్టామా లేదా అన్నది ఇంపార్టెంట్ 

2 . ఒక్క సారి కోడ్ చేస్తే నా లాజిక్ నాకే అర్ధం కాదు

౩. ఎవడు కోడ్ చేస్తే బ్రౌజరు దిమ్మ తిరిగి మైండ్ బ్లాక్ అవుతుందో వాడే పండుగాడు

4. బగ్గులు చూడాలి అనుకో పర్లేదు..కోడు చూడలనుకోకు పిచ్చేక్కిపోతావ్

జూ. ఏన్.టి. ఆర్

1 .  గూగుల్  తోడూ ఇష్యూ దొరక్కుండా కోడ్ చేస్తా

2 .  ఈ సీమలో మొదట బగ్గు చేసింది మాతాత మొదట క్రాష్ చేసింది మా బాబాయి...వాటితో నన్ను బయపెట్టలేరు..(క్యు.ఏ కి వార్నింగ్ ఇస్తూ)

౩. ఆన్ సైటు నించి వచ్చాడు సాఫ్టుగా లవర్ బాయ్ లాగున్నాడు అనుకోవద్దు క్యారెక్టర్ కొట్టగా వుందని ట్రై చేశాను లోపల ఆఫ్ షోరూ డెవలపర్ అలానే ఉన్నాడు...బయటకి వస్తే రచ్చ రచ్చె...

నోట్: పైన రాసిన డయిలాగులు ఎవరిని కించపరచటానికి కాదు గమనించగలరు

ఈ ఆలోచన ఇచ్చిన సూర్యపవన్ కి నా కృతఙ్ఞతలు.

ఇట్లు

మీ నేస్తం

యేమని చెప్పను రా లింగా ఈ ఐ టి కష్టాలు :(

యేమని చెప్పను రా లింగా ఈ ఐ టి కష్టాలు...
పండగ లేదు పబ్బం లేదు రాతిరిలేదు పగలు లేదు...
పెళ్ళాం లేదు పిల్లలు లేరు పని మాత్రం గంపెడుంటది...
యేమని చెప్పను రా లింగా ఈ ఐ టి బ్రతుకులు...

సెనివారమెల చేలినేంట పెట్టుకొని సినిమాకి పోతే...
సెల్లుమోగే గుండె పగిలే..ఆఫీసుకి రమ్మని ఫత్వాలు వచ్చే...
మెల్లంగ చూసి చెలి చెవిన వేస్తే చీ..పో అంటే చీదరించి పంపే...
యేమని చెప్పను రా లింగా ఈ ఐ టి కష్టాలు...

అర్దరాతిరేల క్లయింటు లయిన్లకోచ్చే... అర్ధం కాని బాషలో లెఫ్టు రైటు ఇచ్చే
పోద్దుగాలికల్ల నాగిట్ల కావలనడిగే...కళ్ళు మంటలోచ్చే కీళ్ళ నేప్పులోచ్చే...
తెల్లారే సరికల్లా నాకు నూట నాలోగోచ్చే...క్లయింటు గాడికేమో నా మీద కోపం వచ్చే..
యేమని చెప్పను రా లింగా ఈ ఐ టి కష్టాలు...

ఇదేనా బాధని చూపించే మార్గము???

నిన్న మిలియన్ మార్చ్ లో విగ్రహాలు పడగొట్టటం నాకు ఎందుకో బాధ గా అనిపించింది. అవి ప్రాణం లేని విగ్రహాలు వాటిని పడేస్తే పోయేది ఏముంది అని అడగచ్చు నిజమే  వాటికీ ప్రాణం లేదు. కాని వాళ్ళకి ఈ ప్రాంతీయ గొడవలకి కూడా  ఎటువంటి సంబంధం లేదు. అసలు వాళ్ళు జీవించిన సమయం లో ఈ రెండు ప్రాంతాలు లేవు అని నేను అనుకుంటున్నాను. అలాంటప్పుడు పాపం వాళ్ళ విగ్రహాలు ఏమి చేసాయి?

అంతగా మీ ఆగ్రహం  చూపించాలి అంటే పక్కనే సచివాలయం వుంది దానిముందు నిశబ్ద ధర్నా చేయాల్సింది. అందరు సచివాలయం ముందు నిల్చుంటారు కాని ఎవ్వరు మాట్లాడరు. ఇంతమంది జనాలని చూసి పోలీసులు తరమాలని చూసినా మీరు మాట్లాడక పోతే వాళ్ళు ఏమి చేయలేరు తోకముడుచుకొని మీరు ఎప్పుడు వెళ్తారో అని ఎదురుచూడటం తప్ప. వాళ్ళకి మిమ్మల్ని తరమటానికి ఒక కారణం కావాలి. మీరు ఆ కారణం ఇవ్వనంతవరకు వాళ్ళు ఏమి చేయలేరు. కాదని అంటారా???

ఈ రాజకీయనాయకులకి బుద్ధి ఎప్పుడు వస్తుందో?? ఈ గొడవలకి అంతం ఎప్పుడు చేస్తారో? ఇలాగే జాప్యం చేస్తుంటే రెండు ప్రాంతాల మధ్యన ఎలాంటి పరిణామాలు జరుగుతాయో అని భయం వేస్తోంది..

నాలాంటి జీవులకి ఏమి జరిగిన ఒకటే...మా ఆఫీసు ఉండక మానదు నేను వెళ్ళాక మానను కాని ఎంతో మంది విద్యార్ధుల హృదయాలలో, చిన్నపిల్లల మనసులలో ద్వేషపు జ్వాలలు నింపుతున్నారు అవి ఇప్పుడు రాజకీయనాయకుల స్వార్ద ప్రయోజనాలు సమకూర్చిన...తర్వాత అక్కడి సమాజానికి చాల చేటు చేస్తాయి...అది సమైక్యంద్ర ఐన సరే తెలంగాణా ఐన సరే...మీకు వున్నది ఒక్క అభిప్రాయ భేదం మాత్రమే...శత్రుత్వం లేదు...

మిమ్మల్ని రెచ్చగొట్టిన నాయకులూ రేపు అన్ని సద్దుమనిగాక తిరిగి కలిసిపోతారు..కాని మీరు అలా కాలేరు...అందుకే అందరికి నా విజ్ఞప్తి ఏంటంటే " మీ భావం/ప్రాంతం కోసం మీరు పోరాడండి తప్పు లేదు...కాని పక్క ప్రాంతం వాడి మీద ద్వేషం పెంచుకోవద్దు...వాడు మీకు అన్యాయం చేయలేదు రాజకీయ జూదంలో మీలాగే వాడు ఒక పావు అంతే..వాడు వాడి పొట్ట పట్టుకొని మీ లాగే పని వెతుకుంటూ వచ్చాడు...మీ అభివృద్ధి జరగలేదు అంటే అది రాజకీయాల తప్పు..కాని వేరే ప్రాంతంలో వున్నా సామాన్య ప్రజనీకానిది కాదు.

గమనిక: ఇది నా మనసులో ఉన్న భావము.ఏ ప్రాంతాన్ని కించపరచటం నా ఉద్దేశం కాదు. ఒక వేళ మీకు ఏమైనా అలాంటిది అనిపిస్తే నాకు తెలియచేయండి...సరి చేసుకుంటాను.
  

కవిత:: ఆ క్షణం

ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడే సంద్రం ఉనికి కోల్పోయిన క్షణం
రహదారి రణగొణ ధ్వనులు మరచి మూగబోయిన క్షణం
ఉదయభానుడు ప్రజ్వలజ్యోతి నశించి నల్లబోయిన క్షణం
నన్ను వీడి నా ఆత్మ అంతర్ధానమవుతున్న ఆ క్షణం

ఆచారాలు: మైలు

చిన్నప్పటి నించి మనకి మన పెద్దవాళ్ళు చాలా చెప్తుంటారు. ఉదాహరణకి పగిలిన అద్దంలో తల దువ్వకూడదు, రాత్రిళ్ళు గోళ్ళు తీయకూడదు ఇలాగ. కాని ఎందుకు అని అడిగితే మాత్రం చాలావరకు "అది మన ఆచారం" అనో "అది అంతే" అనో సమాధానం వస్తుంది. నాకు ఇది నచ్చక నేనే సమాధానం వెతకటం మొదలు పెట్టాను. ఇవి కేవలం నా ఊహాజనిత కారణాలే  నిజమైన కారణాలు అవచ్చు కాకపోనువచ్చు.

ఈ మధ్య వరకు నేను మన పూర్వికులు ఈ కట్టుబాట్లు ఆచారాలు అసలు ఆలోచించకుండా అప్పటి వ్యవస్థ తగట్టు పెట్టారు అని అనుకున్నాను కాని ఈ మధ్యనే మా నాన్నగారు ఏదో ఒక సందేహం నివృత్తి చేసుకుందాము అని "పరాశర స్తుతి" అంతర్జాలం లో వెతికి పెట్టమన్నారు. ఎంత వెతికినా దాని ఆంగ్ల అనువాద ప్రచురణ మాత్రమే దొరికింది. నేను అందులో ఒకేఒక భాగము చదివాను ఆ  భాగము ఒక మనిషి పోతే ఎన్ని రోజులు మైలు పట్టాలి అన్నదాని మీద అది చదివాక వాళ్ళ ఆలోచనలు నాకు చాలా బాగా అర్ధం అయ్యాయి.

ఆ గ్రంధం ప్రకారం ఎవరు ఎలా పోయిన ఇన్ని రోజులు అని లేదు. మనిషి జబ్బు వాళ్ళ పోతే ఇన్ని రోజులు, విషప్రభావం తో పోతే ఇన్ని రోజులు ఇలా రాసి ఉంది. దాని బట్టి నాకు ఏమి అర్ధం అయ్యింది అంటే మైలు అన్నది వాళ్ళు పెట్టింది ఆ చావు వల్ల  వచ్చిన  హానికరమైన పదార్దాలు/క్రిములు ఎక్కువమందికి పాక కుండ వుండాలి అని ఇలాంటి కట్టుబాటు పెట్టారు అని అంతే తప్ప ఇంకో ఉద్దేశం లేదని.

ఇంకా పరాశర మహాముని మైలు లో ఇచ్చిన సవరణలు చదివాక నాకు వాళ్ళ దూరాలోచన ఏంటో తెలిసింది. అందుకే ఏమో పెద్దలు అంటారు "పెద్దవాళ్ళ మాట చద్దన్నం మూట" అని. కాని ఒకింత బాధగా అనిపించింది ఇంత బాగా ఆలోచించి ఆయన రాస్తే దానిని తరతరాలుగా మార్చేస్తూ వచ్చి దానికి విలువలేకుండా చేస్తున్నందుకు :( . ఆ పుస్తకం పూర్తిగా చదివిన తర్వాత మీకు ఏముంది అన్నది వివరంగా మళ్లీ రాయాలి అనుకుంటున్నాను ఈ లోపు మీకు ఓపిక తీరిక ఉంటే మీరే చదువుకోండి మీకు అర్ధం అవుతుంది అయన ఎంత బాగా ఆలోచించారో!!!

కవిత: ధరణిని గాంచినాతడు మిక్కిలి సంతసించే

మొదటి సారి గగన ప్రయాణం చేస్తున్న ఒక వ్యోమగామి అంతరిక్షంలోనించి భూమిని చూస్తూ.....

కనుబొమ్మల ముందు కనపడు గోళమున
కనువిందు చేయు పచ్చిక కాన రాగ
కన్నులముందర గ్రహాలూ బంతులు కాగా 
ధరణిని గాంచినాతడు మిక్కిలి సంతసించే!


కాంతులీను తారల నడుమ మనసు మోహనరాగమాలపించగా
కనురెప్పలు గ్రహగతులకు తాళము వేయగా
తేలియాడు శరీరము తాళమునకు నాట్యమాడగా
కనుమరుగవుతున్న ధరణి కాంతులాతని కన్నుల గాంచె!!

రెండవ కవితకి ఆలోచన మరియు సహకారం అందించిన శాంతి కి ధన్యవాదములు

నల్లావు పేడా??? లేక తెల్లావు పేడా???

అది జనవరి మాసం...సంక్రాంతి సమయం... దూరం గా నక్కలు నిద్రపోతున్న సమయం...దగ్గరలో ఉన్న కోళ్ళు కూస్తున్న సమయం.నలుపంటే  ఇష్టంలేని రామేశం రామేశ్వరం నించి తిరిగి వస్తున్న సమయం.....

రామేశం రామాలయం సందు తిరుగుతుండగా అడ్డం గా ఒక నల్ల కుక్క తన వీపు మీద నల్ల పిల్లిని ఎక్కించుకొని ఎదురుగా వచ్చింది. దానిని చూడగానే రామేశం రామనామం జపించటం మొదలెట్టాడు. అలాగే భయపడుతూ నల్ల పిల్లి కుక్కని చూసాను ఏమవుతుందో అని అడుగులోఅడుగు వేసుకుంటూ వెళ్తుండగా వయ్యారం గా వచ్చింది నల్ల చీరకట్టుకొని నీలాంబరి. రామేశాన్ని చూస్తూనే "ఏరా రాము ఎలాగున్నావ్!!! పొద్దెక్కింది ఇంకా నిద్రలేవలేదా" అని అన్నది.

"అదేంటి నేను నడుస్తుంటే నిద్రలేవలేదా అంటుంది నీలాంబరి ఆంటి" అని ఆలోచిస్తూ అలా నడక ముందుకి కొనసాగించాడు మన రామం. ఇంటిదేగ్గరకి వెళ్ళగానే నల్ల పిల్లి ప్రభావం వల్ల నాన్న ఏమన్నా వాకిట్లో ఉన్నాడేమో అని తోంగిచూసాడు. అమ్మ పేడనీళ్ళు కలుపుతోంది. నాన్న జాడ లేదు. హమయ్య నాన్న లేడు ఇంతకీ అమ్మ కలిపేది  "నల్లావు పేడా??? లేక తెల్లావు పేడా???"  అని ఇంట్లో అడుగుపెట్టాడో లేదో రామం ని చూడని వాళ్ళమ్మ పేడ నీళ్లు ఒక చెంబుతో తటాలన రామం మొహం మీద కొట్టింది.

వాసన చూస్తూ "హమయ్య తెల్లవుపేడే" అని కళ్ళు తుడుచుకుంటున్న రామం ఎదురుగా కనపడింది రాత్రి కప్పుకున్న బొమ్మల దుప్పటి నల్లని అంచు నీటిలో బాగా తడిచి బొటబొటా కారుతూ. దుప్పటి తీసి చూస్తే అదే నల్ల చీర కట్టుకొని నీలాంబరి  ఆంటీ అమ్మ తో మాట్లాడుతూ..తిరిగి చూస్తే ఎర్రటి కళ్ళతో నిప్పులు చెరుగుతున్న నాన్న.....

ఇట్లు
మీ నేస్తం

నా ఆలోచనలు -శీలం

నాకు ఈ రోజు చాలా చిరాగ్గా వుంది...ఏమి చేద్దాము అని ఆలోచిస్తుండగా నాకు ఒక టపా రాయాలి అనిపించింది. ఈ టపా మీకు అందరికి రుచించక పోవచ్చు. ఇవన్ని నా ఆలోచనలే కాని అన్ని ఒప్పులే అని నేను అనటం లేదు. నేను మాట్లాడబోయేది శీలం అనే దానిమీద.

దయ చేసి నన్ను ఎవరు తప్పుగా అనుకోవద్దు అని మనవి చేసుకుంటూ ఇక అసలు విషయానికి వస్తాను. నాకు చిన్నప్పటి నుంచి ఈ పదం  గురించి చాలా సందేహాలు ఉండేవి. నేను చదివానో లేదో తెలియటానికి పరీక్షలు పెడతారు మరి ఒకడికి శీలం వున్నదా లేదా అని తెలుసు కోవటానికి ఏ పరీక్ష పెడతారు అన్నది నా చిన్ననాటి సందేహం. నేను పదవ తరగతి చదివేడప్పుడు వచ్చిన ఒక సినిమా వల్ల శీల పరీక్ష అని ఒకటి వుంది అని విన్నాను తర్వాత కొంచెం ఇంజనీరింగ్ వయసు వచ్చాక ఎప్పుడో అనుకోకుండా ఒక పత్రిక లో "ఈ శీల పరీక్ష ఎంత వరకు నమ్మకమైనది?" అన్నదాని మీద వ్యాసం ప్రచురించారు. దాని ద్వారా నాకు తెలిసింది ఏమిటంటే ఆ పరీక్ష ఫలితాలు నిజంగా శీలాన్ని కొలవలేవు అని. వివరాలలోకి వెళ్ళటం నాకు ఇష్టం లేదు కాబట్టి ఇక్కడితో వదిలేస్తున్న.


తర్వాత ఉద్యోగం లోకి వచ్చి ప్రపంచం నా కంటితో నేను స్వయం గా చూడటం మొదలెట్టాక అర్ధం అయ్యింది శీలం అంటే ఏంటో. "శీలం అంటే నీ వ్యక్తిత్వాన్ని విడనాడకుండా జీవించటం" అని.

కాని సమాజం దృష్టిలో వాటికి ఒక నిర్వచనం వుంది దాని ప్రకారం కేవలం స్త్రీలకే పరిమితం చేసారు. ఇది ఎందుకు వాళ్ళకే పరిమితమో నాకు అర్ధం కాలేదు. ఒక స్త్రీ శారీరక సంబంధం కలిగి వుంటే తన శీలం పోయింది అని అంటుంటారు మరి అది చేసేది ఒక పురుషుడితో ఐనప్పుడు వాడి శీలం పోలేదా.శీలం ఏమన్నా కేవలం ఆడవారికే పరిమితమైన శరీరభాగామా నాకు తెలిసినంత వరకు కాదు. శీలం అన్నదానికి నైతిక కొలమానం తప్ప శాస్త్రీయ కొలమానం లేదు. ఒక స్త్రీకి శీలం పోయింది అని వివాహం ఆడటం మానేస్తే అలాగే ఒక పురుషుడి శీలం పోయిన కూడా వివాహం ఆడటం మానేయాలి. శీలం అన్నది ఆడవారికి మాత్రమే వుంటుంది అన్న అపోహ తొలగించుకోవాలి.

చివరాకరికి నేను చెప్పాలి అనుకున్నది ఏంటంటే శీలం అన్నది అందరికి వుంటుంది. శారీరక సంబంధం వాళ్ళ అది పోదు అది మానసికమైన భావం. దానికి కొలమానం లేదు కేవలం తనకి తానూ గా మాత్రమే తెలుసుకోగలిగే భావం. మీ శీలం మీరు నిలబెట్టుకోవాలి అంటే మీ వ్యక్తిత్వాన్ని దేనికోసం వదులుకోవద్దు..


గమనిక: మీకు ఈ టపా నచ్చక పోతే దయ చేసి మన్నించగలరు

ఇట్లు
మీ నేస్తం

కవిత: ఎందుకమ్మా కోపం???????????????

అలసిన వేళ పసిడి కాంతులతో సేద తీరుస్తావు

విరహపు వేళ చల్లని వెన్నెలతో తోడు అందిస్తావు

ప్రణయపు వేళ కొంటె చూపులతో సయ్యాటలు ఆడతావు

నిశిరాత్రి వేళ దరిచేరు జాబిలమ్మ ఈ నడిజామున నీకేల కోపమమ్మ!!!!

 

బిచ్చగాళ్ళు vs ఫణి

నేను ఈ రోజు హైటెక్ సిటీ మీదుగా నడుచుకుంటూ వస్తుంటే అక్కడ చాలామంది చిన్నపిల్లల్ని అడుక్కోవటం చూసాను. వేసే వాళ్ళు వేస్తున్నారు లేని వాళ్ళు వెళ్ళిపోతున్నారు. నా సిద్ధాంతాల ప్రకారం వాళ్ళకి దానం చేయకూడదు  అనుకుని నేను వచ్చేసాను. కాని మనసులో ఏదో ఒక మూల అదే మెదులుతూ వుంది. దాదాపు ఒక కుటుంబం మొత్తం అక్కడే అడుక్కుంటూ బ్రతుకుతోంది. వాళ్ళందరిని కొందరు నీచం గా చూస్తారు కొందరు జాలితో చూస్తారు కొందరు విరక్తితో చూస్తారు. నిజానికి వాళ్ళకి నా లాంటి వాళ్ళకి తేడా ఏంటి అని అనిపించింది.

ఏంటి వీడికి మతి గాని పోయిందా? వాళ్లతో పోలికేంటి అని అనిపించచ్చు కాని ఏమో ఆలోచనలకి అంట తర్కం తెలియదు కద...

నేను అలా అనుకున్నాక వాళ్ళకి నాకు మధ్య ఉన్న సారుప్యాలు ఇంతా అని ఆలోచించాను. అవి ఈ విధం గా వున్నాయి
౧. వాళ్ళు పొద్దున్న నించి రాత్రిదాకా పని చేస్తారు నేను చేస్తాను
౨. వాళ్ళు డబ్బులు వేసిన వాడిని గొప్పవాడిగా చూస్తారు నేను నాకు ఉద్యోగం ఇచ్చిన వాడిని గోప్పవాడిలా చూస్తాను
౩. వాళ్ళు డబ్బులు వేయక పోతే తిట్టలేరు(అప్పుడప్పు తిడతారు కూడా!!!) నేను ఉద్యోగం ఇవ్వని వాడిని తిట్టలేను(నేను అప్పుడప్పుడు కూడా తిట్టలేని పరిస్దితి :()
౪. వాళ్ళకి రోజు ఇంత సంపాదించాలి అని టార్గెట్లు వుంటాయి నాకు రోజు ఇంత పని చేయాలి అని టార్గెట్ వుంటుంది

ఇంకా ఇప్పుడు బేదాలు చూద్దాము
౧. వాళ్ళు ఎప్పుడు కావాలి అంటే అప్పుడు సెలవ పెట్టొచ్చు నేను పెట్టలేను
౨. వాళ్ళు డ్యూటీ ఎప్పుడన్నా దిగాచ్చు నేను చచ్చినట్టు ౮ గంటలు పని చేయాలి
౩. వాళ్ళకి సెలవపెడితే ఆ రోజు తిండి ఉండకపోవచ్చు కాని నాకు సెలవ పెడితే జీతం ఇస్తారు
౪. వాళ్ళు ఎండలో పని చేయాలి నేను ఏ.సి. లో పని చేస్తాను
౫. వాళ్ళని సంఘం లో గుర్తింపు వుండదు  కాని  నాకు కొద్దో గొప్పో వుంటుంది
౬. వాళ్ళకి ఏది ఇష్టం అయితే అది చేయచ్చు కాని నేను అలా చేయలేను మనసు చంపుకొని సంఘం చెప్పినట్టు చేయాలి


పైన పేర్కున్న అంశాలన్నీ చూసి నేను ఆలోచిస్తుండగా నా తలకాయ ఒక మొట్టికాయ వేసి వెధవ వాడి పని గురించి అలోచించి నీ పని ఎగొట్టక పని చేసుకో అని నాలుగు చివాట్లు పెట్టి ఆఖరికి నేను ఎందుకు పని చేయాలో హితబోధ చేసింది
"అందరు బిచ్చంఎత్తుకుంటే బిచ్చం వేసేవాడు వుండదు కద..నీ జాలి మీద వాడు బ్రతుకుతున్నాడు కాని నువ్వు నీ బుర్ర బుద్ధి ఉపయోగించి సంపాదించినా డిగ్రీ తెలివితేటలూ వాడి బ్రతుకుతున్నావ్ ఒకడు నీ మీద జాలి పడి ఉద్యోగం ఇవ్వడు నీ డిగ్రీ చూసి ఇస్తాడు" అని చెప్పి హాయిగా  అది నిద్రలోకి జారుకుంది నేను మా క్లయింటు పెట్టిన బగ్గుల చిట్టా చూసుకుంటూ కూర్చున్న


నోట్: ఇది ఎందుకు రాసానో నాకు తెలియదు కాబట్టి నన్ను అడగద్దు

వేదం-ఒక మంచి సినిమా

 నేను ఎప్పటికీ సినిమా రివ్యూ రాయకోడదు అనుకున్నా కాని ఎందుకో వేదం గురించి రాయాలి అనిపించింది.

వేదం నాకు చాలా బాగా నచ్చింది. కధాపరంగా చాలా మంచి సినిమా. ఒక సినిమాలో ఆరుగురు విబిన్నమైన పాత్రలను చూపటం మరియు  అన్ని పాత్రలకి సమప్రాధాన్యత ఇవ్వటం నాకు బాగా నచ్చాయి. ఈ సినిమాకి మీరు వెళ్ళాలి అనుకుంటే మీరు నటులని దృష్టిలో పెట్టుకొని కాక మంచి కధ ని దృష్టిలో పెట్టుకొని చూస్తే బాగుంటుంది.

సినిమా చాలా వరకు బాగుంటుంది అక్కడక్కడ కొంచెం వేగం తగ్గినా కొంచెం చిరకనిపించినా ఈ మధ్యకాలంలో వచ్చిన ఒక మంచి చిత్రం వేదం. చాలా వరకు సన్నివేశాలు వాస్తవానికి దగ్గరలో వుంటాయి. ఒక్కడే 100 మందిని కొట్టటం నేను పులి అని నేను చిరుతని సోడాలు కొట్టటం లేకుండా కేవలం కధలో పాత్రలనే చూపించారు.

 ఇంకా స్క్రీన్ ప్లే నాకు చాలా బాగా నచ్చింది. నోటిలేక్కల్లో  అయితే నాకు తెలిసి అన్ని పాత్రలకి సమానం గా సన్నివేశాలు వున్నాయి. ఎన్నో రోజులనించి ప్రేమకధలు,గొడవలు కొట్లాటలు, రాజకీయాలు చూసి విసిగిన నాలాంటి వాడికి ఈ సినిమా మంచి ఆటవిడుపు.

ఆఖరిగా నేను చెప్పదలుచుకున్నది ఏంటంటే ఈ సినిమా కధ కోసం చూడండి అనుష్క కోసమో, మనోజ్ కోసమో, అర్జున్ కోసమో లేక క్రిష్ కోసమో కాకుండా కధ కోసం మాత్రమే వెళ్ళండి. మీకు తప్పక నచ్చుతుంది అని నా నమ్మకం.