నా ఆలోచన: వార్తలు

లీలగా జరిగినది లాగి చెప్తాను

గోలలో గుర్తున్నది గోరింతలు చేసి చెప్తాను 

నేరుగా చూసింది నరికి నాకు నచ్చింది చెప్తాను 

బేజారు అయ్యేదాకా బెంబేలు  ఎత్తేదాకా అదే అదే చెప్తాను 

అన్నట్టు ఉన్నది ఇప్పటి ఛానెళ్ల పరిస్థితి 

dengue  జ్వరాలు వచ్చి పిల్లలు పెద్దలు న్యాయమూర్తులు చనిపోతుంటే ఇదేంటి ప్రభుత్వం ఏమి చేస్తోంది అని నిలతీసే ధైర్యం లేని పత్రిక లలిత జెవెల్లెర్స్  దొంగ రెక్కీ ఎలా చేసాడు అన్నది ముఖ్యం అనుకున్నది. ఆ వివరాలు ఎందుకు ఎవరికీ ఉపయోగపడతాయి అని చూపిస్తున్నారు?

ఈనాడు 21 Oct  2019  3:17 PM

బ్రతుకు భయం గుండె ఆగిన ఒక కార్మికుడి కష్టం కన్నా ఒక నటీమణి నిర్మాత మీద అలిగిందా లేదా అన్నది ముఖ్యమనుకున్న  మరో పత్రిక 

సాక్షి 21 Oct  2019 3:22 PM 

ఆంధ్రజ్యోతి 21 oct 2019 3:37 PM 

నెల క్రితం బోటు ఎందుకు మునిగింది దాని వెనక శివుడున్నాడా లేదా అన్నది జనాలని ఇబ్బంది పెడుతున్న సమ్మె కన్నా ముఖ్యమన్న పత్రిక ఇంకొకటి

అసలు ఒక్కటన్నా నిజంగా జనాల సమస్యలని ప్రభుత్వం దృష్టికి తీసుకెళ్లి నిలదీస్తోందా? రోజు ఉద్యోగం కి వెళ్లే వాడికి బస్సులు  ఆటోలు తిరగటం కావాలి కానీ గతాలు దొంగతనాలు ఎందుకు చెప్పండి 

పత్రిక విలువల మీద నేను పెద్దగా మాట్లాడే అర్హత నాకు లేదు కానీ ఒక పత్రిక చదువుతున్న పాఠకుడిగా నా రోజు నాకు కావాల్సిన అంశాలతో మొదలవ్వాలి అని ఉంటుందిగా. కాళేశ్వరం లింక్ చేస్తున్నారు హైదరాబాద్ లో మూడు రోజులు నీళ్లు రావు అని చెప్పిన పత్రికలూ ఆ తర్వాత నాలుగవ రోజు కూడా నీరు రాలేదు కొన్ని ప్రాంతాలకి అన్నది ఎంతవరకు జనాలలోకి తీసుకెళ్లింది. 

రాష్ట్రమంతా డెంగీ వ్యాధి సోకి జనాలు చనిపోతుంటే దానిమీద ముందు పేజీ లో ప్రశ్నించటం ఆపి ఒక్క హుజుర్ నగర్ ఎన్నికకి ప్రాముఖ్యత ని ఇవ్వటం సబబా??? ఎప్పుడో వారం క్రితమే మేము డెంగీ గురించి చెప్పం అనచ్చేమో  కానీ చెప్పిన తరువాత  పరిస్థితులు మారాయా? మారకపోతే మార్చే బాధ్యత  నాయకుల మెడలు వంచే భాద్యత మీడియాకి లేదా?

ప్రస్తుత పరిస్థితుల్లో ఏ పత్రికని నమ్మలేని స్థితిలో జనం నమ్మకం గెలుచుకోలేని దయనీయమైన స్థితిలో పత్రికలూ వున్నాయి అని నాకు అనిపిస్తోంది మరి మీకు?

-మీ నేస్తం 

నేను మళ్ళీ వచ్చేశా !!!

చాలా కాలం అయ్యింది ఏదైనా రాసి  వృత్తిపరమైన మార్పులు ఆ మార్పుల వలన వచ్చిన తలనొప్పులు... మధ్యలో నాకు పెళ్లి అవ్వటం ఇలాంటి చాలా పరిణామాల మధ్యన నా టపాలు టపా కట్టేశాయ్... కానీ ఇన్నాళ్ళకి మళ్ళి అవి తిరుగుటపాలో వచ్చాయి అని చెప్పటానికి ఆనందిస్తున్న.

ఇక నించి సాధ్యమైనంత వరకు నెలకి ఒక టపా అన్నా రాద్దాం అని అనుకుంటున్నాను.


-మీ నేస్తం 

కధ: విధి - 2

సంతోష్ అలా సుకన్య గురించి ఆలోచిస్తూ ఫోన్ చేస్తూ కంగారు పడుతూ వుండగా ముందు ట్రాఫిక్ మన్ను తిన్న పాము లాగా మెల్లగా కదలసాగింది. సంతోష్ తొందరగా ఇంటికి వెళ్ళటానికి దొరికిన ఏ కొంచెం ఖాళీ వదలట్లేదు. అతనికి  టెన్షన్ వల్ల బాగా చెమటలు పట్టేసాయి. ఇంకా తట్టుకోలేక హెల్మెట్ తీసి బండి నడుపుతున్నాడు.

అతను అలా కష్టపడుతూ మొత్తానికి వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళే డొంక రోడ్డు లోకి వచ్చేసాడు.  అప్పటికే గంట  అయ్యింది సుకన్య నించి కాల్ వచ్చి. ఎప్పుడు ఆ రోడ్ లో 40  దాటని సంతోష్ 90 లో వెళ్తున్నాడు. దూరంగా కనిపిస్తున్న ఇంటివైపు చూస్తూ బండి నడుపుతున్నాడు.
***********************************************************************

భర్త ఇంటికి రాలేదు ఇంట్లో కరెంటు పోయింది. ఎంత వెదికిన కొవ్వొత్తులు కనిపించలేదు. ఇంకా చీకటిలో వుండటం ఎందుకు అని కొంచెం దూరం లో ఉన్న పిన్నిగారి ఇంటికి వెళ్లి కొవ్వొత్తి తెచ్చుకుందాం అని సుకన్య అనుకుంది. కానీ తనతో పాటుగా ఫోను తీసుకెళ్లటం మర్చిపోయింది. పిన్ని గారి ఇంటికి వెళ్లి ఒక పది నిముషాలలో 

వచ్చేద్దాం అనుకుంది సుకన్య కానీ పిన్నిగారు కబుర్లు చెప్తూ కూర్చోబెట్టేసారు.

"సంతోష్ వచ్చేసి ఉంటాడు. ఇంకా నేను వెళ్ళాక నామీద వీరంగం వేస్తాడు."  అని మనసులో అనుకుంటూ "అవునా పిన్నిగారు..అలా జరిగిందా?" అని ఏమి చెప్తోందో వినకుండా ఎటో ఆలోచిస్తోంది సుకన్య. నిన్ననే ఇద్దరికీ గొడవ అయ్యింది. ఈ రోజు అతనికి నచ్చినవి అన్ని చేసిపెట్టింది. అతనికి బాగా ఇష్టమయిన చీర కట్టుకొని ఎదురు చూస్తోంది. అదే చెప్దాం అని ఒక గంట ముందు ఫోన్ చేసింది కానీ సంతోష్ ఎత్తలేదు. "అయితే బయలదేరిపోయారు " అని కంగారుగా మిగతా సింగారం చేసుకుంటుండగా కరంటు పోయింది ఇంకా కొవ్వొత్తి కోసం వచ్చి పిన్నిగారికి దొరికిపోయింది.

"బాబా సాయిబాబా....బాబా సాయిబాబా...నీవు మావలె మనిషివని..." అంటూ పిన్ని గారి ఫోన్ మోగుతోంది. "ఆ చెప్పండి...అవునా సరే అయితే" అని పెట్టేసింది పిన్నిగారు. "మీ బాబాయ్ ఫోన్ అమ్మాయి రావటానికి ఇంకో 

20  నిముషాలు పడతాయి అంట. ఇంకా అన్నం వండలేదు" అని ఏదో చెప్పబోయింది. "సరే పిన్ని గారు అయితే ఇంకా నేను వెళ్తాను. ఆయన కూడా వస్తూ వుంటారు. ఇంట్లో పని వుంది" అని బయల్దేరింది సుకన్య.

సంతోష్ ఇంటికి వచ్చేసి ఉంటాడు పాపం గేటు బయట కూర్చుని ఉంటాడు  అని కంగారుగా నడుస్తోంది సుకన్య. ఆ కంగారులో మలుపు కి అటు వైపు వస్తున్న బండిని చూడలేదు. కొంచెం దగ్గరగా వచ్చాక చూసింది కానీ అప్పటికే చాలా ఆలస్యం అయ్యింది .... 

*****************************************************

"పాపం పెళ్ళాం ఫోన్ ఎత్తలేదు అని కంగారు పడి స్పీడ్ గా వస్తూ చీకట్లో ఆ పిల్లనే గుద్దేసాడు. పక్కన కొండ రాళ్ళకు తల తగలటం వల్ల ఇద్దరు చచ్చిపోయారు" అంటూ చుట్టూ గుమ్మిగూడున్న జనాలలో ఒకడు అనటం గాలిలోకి తన భార్య తో పాటు వెళ్తున్న సంతోష్ ఆత్మ విని కన్నీరు కారుస్తోంది, పక్కన ఉన్న సుకన్య ఆత్మ ఇంకా ఆ షాక్ నించి తెరుకోనట్టు సూటిగా సంతోష్ నిర్జీవ దేహాన్ని చూస్తూ వుంది. మెల్లగా రెండు ఆత్మలు అలా మేఘాలలో కలిసి పోయాయి.

(అయిపొయింది)

సహాయం కోసం విన్నపం

నా మిత్రుడు నాకు పంపిన ఈ-మెయిల్ ఇక్కడ పొందుపరుస్తున్నాను. పాపం ఆ తండ్రికి సాద్యమైనంత సహాయం చేస్తారు అని ఆశిస్తున్నాను.

Hi All,


A 11 year old kid who is by birth deaf and dumb, has got an oppurtunity to become like us.After some tests the doctors have given hope for the kid and his family, that he would both listen and will be able to speak only if he gets operated.The cost of operation and medicines is 10 lacs and it is on 12th Jan 2012 in Visakhapatnam.

The kids family is very poor and his Dad is a local school teacher. His father was able to arrange 6 lacs and still in need of rest of the amount.

So if we can help the kid and contribute some amount even if its 50 or 100.. it will be very helpful for the kids operation and medication.

Remember  “Small Drops Make A Mighty Ocean".

So even a small contribution by each person will result in a huge amount. Sincere request to come forward and make some contribution towards the kid.

Below is the contact no of the kid's father:-

Father name :- M. BalaKrishna

Contact No:- 9293219768


You can transfer it to my account or to the kids father account. If you transfer to my account i will directly give to kids father. Below are the account details of the kids father and my account details:

Kids Father Bank Account Details:-

Account No:-     31403036008

Name:-             Balakrishna Metta

IFSC Code:-       2716         

Bank :-              State Bank of India

Branch:-            Gajuwaka Branch

My Account Details:-

Account No:-     055801538691

Name:-             Vamsi Krishna Batchu

Branch:-           ICICI Infosys Mysore

Please mention your Employee id in the Transaction remarks.

Please don’t reply all. If possible forward the above mail to your friends who are willing to help.

Thanks in Advance,

Vamsi Krishna Batchu

ఈ వార్త పూర్తిగా దృవీకరించబడినది. మీకు తోచినంత దానం చేసి ఆ తండ్రికి సహకరిస్తారు అని ఆశిస్తూ.

-మీ నేస్తం

నీ దూకుడు--పేరడీ

నీ గోకుడు...సాటేవ్వడు

హే పరపరమంటూ ఎదురుగా ఎగబడుతూ గోకి

నఖలని ధనా ధనా దించే...ఏ... జొరే....

హమేషా గరగర అంటూ

కలయపడి కలకలమే రేపే

బినా ఏ భళా బురా సోచే...

కామన్ ఎవేరీబడి లెట్స్ గీక్ గీక్ గీక్ 

నీ గోకుడు

వనావే..వనావే..వనావే...వనావే..

సాటేవ్వడు

వనావే..వనావే..వనావే...వనావే..

దురద జాడ తెలియగనే దుమ్ముదులుపు తక్షణమే  

పనికి రాదు కనికరమే గోకుకొనుట అవసరమే

వదలనురా  దురదలనే ప్రళయ వీర క్షణ క్షణమే

దురదకి బై ఇక  చలో ఇక చక చక 

ఎడతెగ చెయ్ ఇక గోకుడు తై తక 

నఖములనే...కత్తులుగా...తలబడునే.....

కం అగైన్ థిస్ ఇస్ వాట్ వి కాల్ గోకుడు

ఎవేరీ బడి స్టాండ్ అలోంగ్ సే గోకుడు

నీ గోకుడు .....నీ గోకుడు ...గోకుడు గోకుడు

సాటేవ్వడు...సాటేవ్వడు...ఎవ్వడు...ఎవ్వడు

గీత పడుట దురద గుణగణమే
చేవగల గోళ్ళు కణకణమే
దురదకి దడ పుట్టించటమే
నేటి మన అభినవ మతమే
దురదనే ఎరుగని అధిపతినే
పాదరస ఒరవడి నరనరమే...

దురద రాదే ఎన్నటికే
హొష్ ఉడాయే దురదలకే
సమరమే సై ఇక చలా ఇక చక చక
ఎడతెగ చెయ్ ఇక గోకుడు తై తక

చొరబడుతూ...గురి పెడుతూ...కలబడుతూ.....
తానానా తనానా నానన.......
హే హే హే హే హే హే ....
హే బచ్కే తు జర కుజిలి హోరా హాయ్ క్యా
కమాల్ హాయ్ ఇక్ కమాల్ హాయ్ ఈ గోకుడు
జుకే నహి రుకే నహి ఈ గోకుడు

హే పరపరమంటూ ఎదురుగా ఎగబడుతూ గోకి

నఖలని ధనా ధనా దించే...ఏ... జొరే....


నీ గోకుడు .....నీ గోకుడు ...గోకుడు గోకుడు

సాటేవ్వడు...సాటేవ్వడు...ఎవ్వడు...ఎవ్వడు

గమనిక: ఇది ఎవరిని కించపరచటానికి కాదు...:)

---మీ నేస్తం

నా ఆలోచనలు: పెళ్లి

"పెళ్లి అంటే నూరేళ్ళ పంట... ముట్టుకుంటే మంట... ఎందుకొచ్చిన తంట" వీటిలో ఏదో ఒకటి పెళ్లి కాని అమ్మాయి కాని అబ్బాయి కాని మనసులో అనుకునేదే. వాళ్ళు అలా అనుకోవటానికి వారి వారి కారణాలు చాలానే ఉంటాయి. ఇలాంటి పెళ్లి మీద నా ఆలోచనలు చెప్పాలి అని ఈ టపా:)

ఏదో సినిమా(తులసి అనుకుంట) లో వెంకటేష్ గుక్కతిప్పకుండా 2 నిముషాలు చెప్తాడు.పెళ్లి గురించి ఏడు నించి ఒకటి దాక అంకెలు వచ్చేటట్టు చెప్తాడు. నేను కూడా పెళ్లి గురించి అంతే క్లుప్తం గా చెప్పాలి అని అనిపించింది, కాని నాకు అంటే పెళ్లి కాకుండా ఇంట్లో వేరే వాళ్ళకి పెళ్లి పనులు చేసిన అనుభవం వున్న వాడికి కలిగే భావం ఏంటంటే పెళ్ళంటే " "ఏడు"(ఏడాది అని చదువుకోండి) కష్టపడి అమ్మాయి లేదా అబ్బాయి ని వెతికి "ఆరు" గంటల పాటు తంతు చేయించి "ఐదు" రకాలుగా(టీ,కాఫీ,నీళ్ళు,అల్పాహారం, భోజనం) అతిధులని సత్కరించి  "నాలుగు" గోడల మధ్యన నాలుగొందల మందిని కోర్చోబెట్టి "మూడు" ముళ్ళు వేయించి "రెండు" కుటుంబాలని కలిపే "ఒక" రోజు" అంతే..

పెళ్లి జనాల కోసం కాని ఆ జంట కోసం కాదు. వాళ్ళ మధ్యన ప్రేమ ఎప్పుడు చిగురిస్తుందో నేను చెప్పలేను కాని పెళ్ళిలో నూటికి డబ్బై శాతం ప్రేమ పుట్టదు అని నా నమ్మకం. పెళ్ళికి ముందే ప్రేమలో పడితే వాళ్ళకి పెళ్లి చాలా ఆనందం గా వుంటుంది. పెళ్లి తర్వాత ప్రేమలో పడితే వాళ్ళకి పెళ్లి అంతే కంగారు,భయం, ఆనందం కలిపి మిక్సి లో వేసి కలిపినట్టు వుంటుంది. ఇష్టం లేని పెళ్లి అయితే నేను చెప్పకర్లేదు. ఇలాగ ఆ జంట భావాలు అక్కడ పరిస్థితిని బట్టి మారుతుంటాయి. కాని జనాలకి మాత్రం పెళ్లి అంటే మంచి ఆటవిడుపు చుట్టాలని కలిసి కబుర్లు చెప్పుకొని..కొందరు గొప్పలు పోవటానికి కొందరు చాడీలు చెప్పటానికి ఇలా రకరకాలు గా వాళ్ళ ఆనందం పొందటానికి ఏర్పరిచే వేదిక.

ఇక పెళ్ళిలో ఇంకో వర్గం జనాలు వుంటారు వాళ్ళే పెళ్లి పనులు చేసేవాళ్ళు. వాళ్ళని గుర్తించటం చాలా తేలిక పెళ్ళిలో అందరికంటే చెమటలు కక్కుకుంటూ అటు ఇటు తిరుగుతున్నాడు అంటే వాడు పెళ్లి పనులు చేస్తున్నాడు అని అర్ధం. వాళ్ళకి పెళ్లి ఎలా జరిగింది అంటే చెప్పే సమాధానం ఇంత మంది వచ్చారు(భోజనాల  లెక్క) ఇంత ఖర్చు అయ్యింది. వాడిని పెళ్లి కూతురు చీర రంగు తెలియదు పెళ్లి కొడుకు డ్రెస్సు తెలియదు అసలు తాళి కట్టాడో లేదో కూడా కొన్ని సార్లు తెలియదు.

ఇలా విబిన్నమైన వర్గాల జనాలు ఒక చోట మూగి చేసే తంతే పెళ్లి


ఇట్లు
మీ నేస్తం



  

పంచ్ డైలాగులు

సినిమా తారలు ఐ. టి లో పని చేస్తుంటే వాళ్ళ పంచ్ డైలాగులు ఇలాగ ఉండేవేమో:

చిరంజీవి:

1. వీర బగ్గర్ రెడ్డి...! బాగ్గే కదా అని లైట్ తీసుకుంటే హైకు కట్ చేస్తా!!!

2.తన బగ్గులని వెతకటానికని ఒక కొత్త టెస్టర్ ని తీసుకుంటే ఆ టెస్టర్ తో డైలాగు...

   "థాంక్స్ చెప్పకు..నువ్వు కూడా నాలుగు బగ్గులు వదిలేసి ఇంకో ముగ్గురికి ఉద్యోగం ఇప్పించు...వాళ్ళని థాంక్స్ కి బదులుగా ఇంకో ముగ్గురికి ఇప్పించమని చెప్పు"

౩. గాంధీగిరి చేస్తున్న చిరంజీవి కి ఒక టెస్టర్ వచ్చి ఇలాగ చెప్పాడు 

" అన్న ఒక డెవలపర్ వున్నాడు అన్న రోజు అదే బగ్గు పెట్టి కోడ్ కమిట్ చేస్తున్నాడు..నేను టెస్ట్ చేయలేక పోతున్న అన్న"

"కంగారు పడకు తమ్ముడు...ఇక నించి వాడు ఆ బగ్గు పెట్టినప్పుడల్లా నవ్వుతు ఆ బగ్గు రిపోర్ట్ డిలీట్ చేసేయి వాడి ముందే వాడే మారతాడు"

రెండు రోజులు పోయాక 

"ఏంటి  తమ్ముడు వాడు ఆ బగ్గు పెట్టటం మానేసాడా?"

"లేదన్నయ్య నన్ను మా మేనేజర్ కంపని నించి తరిమేసాడు"

బాలయ్య:

1.  చూడు పాజిటివ్ టెస్టింగ్ ఏ చూడు! నెగెటివ్ చూడకు! మాడిపోతావ్!! పిచ్చోదివైపోతావ్!!!

2. నీ కంపనీ కి వచ్చా!! నీ టీము లోకి వచ్చా!! నువ్వు చిన్నప్పుడు నేర్చుకున్నది సి# కోడె అయితే !! నువ్వు నిజంగానే ఈ మోడ్యులు చేసుంటే!! చెకిన్ చేయరా చూసుకుందాం!!

౩. క్లయింటు పోసిషన్ లో వున్నా బాలయ్య "ఇష్యులతో కాదురా చేయింజు రెక్వేస్టులతో చంపేస్తా"

  

మహేష్ బాబు:

1 . ఎప్పుడోచ్చాం అని కాదన్నయ్య బగ్గు పెట్టామా లేదా అన్నది ఇంపార్టెంట్ 

2 . ఒక్క సారి కోడ్ చేస్తే నా లాజిక్ నాకే అర్ధం కాదు

౩. ఎవడు కోడ్ చేస్తే బ్రౌజరు దిమ్మ తిరిగి మైండ్ బ్లాక్ అవుతుందో వాడే పండుగాడు

4. బగ్గులు చూడాలి అనుకో పర్లేదు..కోడు చూడలనుకోకు పిచ్చేక్కిపోతావ్

జూ. ఏన్.టి. ఆర్

1 .  గూగుల్  తోడూ ఇష్యూ దొరక్కుండా కోడ్ చేస్తా

2 .  ఈ సీమలో మొదట బగ్గు చేసింది మాతాత మొదట క్రాష్ చేసింది మా బాబాయి...వాటితో నన్ను బయపెట్టలేరు..(క్యు.ఏ కి వార్నింగ్ ఇస్తూ)

౩. ఆన్ సైటు నించి వచ్చాడు సాఫ్టుగా లవర్ బాయ్ లాగున్నాడు అనుకోవద్దు క్యారెక్టర్ కొట్టగా వుందని ట్రై చేశాను లోపల ఆఫ్ షోరూ డెవలపర్ అలానే ఉన్నాడు...బయటకి వస్తే రచ్చ రచ్చె...

నోట్: పైన రాసిన డయిలాగులు ఎవరిని కించపరచటానికి కాదు గమనించగలరు

ఈ ఆలోచన ఇచ్చిన సూర్యపవన్ కి నా కృతఙ్ఞతలు.

ఇట్లు

మీ నేస్తం

యేమని చెప్పను రా లింగా ఈ ఐ టి కష్టాలు :(

యేమని చెప్పను రా లింగా ఈ ఐ టి కష్టాలు...
పండగ లేదు పబ్బం లేదు రాతిరిలేదు పగలు లేదు...
పెళ్ళాం లేదు పిల్లలు లేరు పని మాత్రం గంపెడుంటది...
యేమని చెప్పను రా లింగా ఈ ఐ టి బ్రతుకులు...

సెనివారమెల చేలినేంట పెట్టుకొని సినిమాకి పోతే...
సెల్లుమోగే గుండె పగిలే..ఆఫీసుకి రమ్మని ఫత్వాలు వచ్చే...
మెల్లంగ చూసి చెలి చెవిన వేస్తే చీ..పో అంటే చీదరించి పంపే...
యేమని చెప్పను రా లింగా ఈ ఐ టి కష్టాలు...

అర్దరాతిరేల క్లయింటు లయిన్లకోచ్చే... అర్ధం కాని బాషలో లెఫ్టు రైటు ఇచ్చే
పోద్దుగాలికల్ల నాగిట్ల కావలనడిగే...కళ్ళు మంటలోచ్చే కీళ్ళ నేప్పులోచ్చే...
తెల్లారే సరికల్లా నాకు నూట నాలోగోచ్చే...క్లయింటు గాడికేమో నా మీద కోపం వచ్చే..
యేమని చెప్పను రా లింగా ఈ ఐ టి కష్టాలు...

కధ: చావా??? బ్రతుకా???

కారుమబ్బులు కమ్ముతున్న సమయం..కుమార్ ఆకాశాన్ని పట్టించుకొనే పరిస్థితిలో లేడు. తన ముందిప్పుడు రెండే మెదులుతున్నాయి. ఒకటి తనను ఇంతటివాడిని చేసిన తల్లిదండ్రులు రెండు తను ప్రేమించిన సరోజ. వాళ్ళలో ఎవరిని వదులుకోలేడు కాని ఇద్దరు ఉండే దారి కనపడట్లేదు. చాలా రోజులనించి ఈ సమస్య పరిష్కారం కోసం అలోచించి ఇంకా ఆలోచించలేక ఏ సమాధానం దొరకక తన చావుతో సమస్య పరిష్కరిద్దాము అన్న నిర్ణయానికి వచ్చి దగ్గరలో ఉన్న నిర్జన కొండమీద పురుగుమందు తాగటానికి నిర్ణయించుకున్నాడు.

కొండ మీద కి వెళ్లి కూర్చొని ఒక్క సారి తన వారితో మాట్లాడాలి అని నిర్ణయించుకున్నాడు. ముందుగానే కొని తెచ్చుకున్న శీతల పానియము, పురుగుల మందు డబ్బాలు పక్కన పెట్టి ఇంటికి కాల్ చేసాడు. ఫోన్ ఎత్తిన అమ్మతో "హలో అమ్మా" అని ఉబికివస్తున్న బాధని దిగమింగుతూ మాట్లాడుతున్నాడు.

"హలో కుమార్ ఏమైందిరా ఎందుకు అంత బాధ పడుతున్నావ్" కంగారుగా అడిగింది అమ్మ. తను ఏడుస్తున్న విషయం అమ్మకి ఎలా తెలిసిందా అని ఆలోచిస్తూనే ఇంకా ఏడుపు ఆపుకోవటం తనవల్ల కాక పెట్టేసాడు కుమార్.

ఎంత సేపు ఏడిచాడో తెలియదు కళ్ళు తుడుచుకొని మళ్ళి ఇంటికి కాల్ చేద్దాము అని ఫోను తీసాడు. ఈ లోపు ఇంటినించి పదిసార్లు కాల్ వచ్చింది అని తను ఎత్తలేదు అని చూసి వాళ్ళకి కాల్ చేసాడు. ఈ సరి ఫోన్ నాన్న ఎత్తారు "ఏమైందిరా ఎక్కడున్నావ్" అడిగారు నాన్న

"నాన్న నేను ఆ అమ్మాయిని మర్చిపోలేను" అన్నాడు కుమార్

నా: "ముందు నువ్వు ఎక్కడున్నావో చెప్పు"

కు: "నన్ను చెప్పనివ్వండి నాన్న. నేను ఆ అమ్మాయిని మర్చిపోలేను. అలాగని మిమ్మల్ని వదులు కోలేను. నా వల్ల కావట్లేదు నాన్న నేను ఇలాగ రెండిటి మధ్యన ఉండలేక పోతున్నా " గబగబా చెప్పేసి బోరున ఏడ్చేసాడు.

నా: ఏదో తేడాగా మాట్లాడుతున్నాడు ఏమి చేసుకుంటున్నాడో ఏమో అని భయాన్ని ఒక పక్కన దాచి ధైర్యం నటిస్తూ "అవన్నీ మనం మాట్లాడదాం ముందు నువ్వు ఎక్కడున్నావ్? సెలవ పెట్టి  ఇంటికిరా. ఇంటి దగ్గర కూర్చొని మాట్లాడదాం"

కు: అతి కష్టం మీద మాటలు పలుకుతూ గుండె వేగం బాగా పెరిగిపోయింది...కళ్ళు ఏడ్చి ఏడ్చి చింత నిప్పులలాగా వున్నాయి..తన శరీరం మీద చీమలు పాకుతున్న గుర్తించలేని స్థితిలో వున్నాడు.."లేదు నాన్న నేను ఇంకా ఇంటికి రాను నా వల్ల కాదు ఇంకా ఈ నరకం అనుభవించటం..మీకు మీ పరువు ప్రతిష్టలు కావాలి..తనకి నేను కావాలి ..నాకు మీరిద్దరూ కావాలి ..మీరు తనని ఒప్పుకోలేరు... ఈ సమస్య ఎప్పటికీ తీరదు నాన్న"

నా: "నువ్వు చాలా కోపం లో వున్నట్టు వున్నావ్ ముందు ఎక్కడ ఉన్న ఇంటికి రా మనం కూర్చొని ఆలోచిద్దాము" ఏదో పిచ్చి పని చేయబోతున్నాడు అని అర్ధం అయ్యి గొంతులో ఆ భయం తెలుస్తోంది. 

కు: "నాన్న మీరు నాకు చాలా చేసారు నేను అడిగిందల్లా ఇచ్చారు. ఆ అమ్మాయి విషయంలో ఎందుకు నాన్న అంత పట్టుదల మీకు??"

నా: "ఆ అమ్మాయి విషయంలో పట్టుదల ఏమి లేదు రా నాకు నీ వెనుక మీ చెల్లి ఉంది ఇప్పుడు నువ్వు ఆ అమ్మాయిని చేసుకుంటే సమాజంలో మనం తలఎత్తుకోగాలమా??సమాజం సంగతి వదిలేయి ఆ అమ్మాయితో మేము కలిసి ఉండలేము రా....నేను ఈ ఊరిలో నా చిన్నప్పటి నించి ఉంటున్నా ఇప్పుడు నువ్వు ఆ అమ్మాయిని  చేసుకుంటే నేను ఇంకా ఇక్కడ ఉండలేను వేరే ఊరు వెతుకోవలిసిందే "

కు: "ఇంకా మీకు ఆ కష్టం వుండదు నాన్న ఈ రోజుతో మీరు నా గురించి ఆలోచించకర్లేదు...ఒక వేళ మీరు ఆలోచించినా అది తెలుసుకొనే పరిస్థితిలో నేను ఉండను..నాన్న మీరు నాకు ఎంతో చేసారు దాని ఋణం నేను ఎప్పటికి తీర్చుకోలేను.."

ఇంకా మాట్లాడలేక ఫోను కట్ చేసేసాడు కుమార్.

తనలో ఎన్నో ఆలోచనలు...చాలా భయం...అలాగే చాలా ధైర్యం...రెండు ఒకే సారి  ఎలా వున్నాయో అర్ధం కాకుండా వుంది...ఒక క్షణం ఎంతో ధైర్యంగా అనిపిస్తోంది ఇంకొక క్షణం అయినవాళ్ళు గుర్తొచ్చి భయం వేస్తోంది....తను ఇన్నాళ్ళు సమాజం ముందు భయపడి ఆపుకున్న కన్నీళ్ళంతా ఒక్క ఉదుటున తన కంట్లోనించి రాలుతున్నాయ్...అలా ఏడుస్తూ ఎంతసేపు అక్కడ ఉన్నాడో తనకే తెలియదు...సెల్లు వంక చూస్తే ఇంటి నించి చాలా కాల్స్ వచ్చాయి. మళ్ళి వాళ్ళకి కాల్ చేసే ధైర్యం లేదు...అందుకే ఇంక సరోజకి చేద్దాం అని నిర్ణయించుకున్నాడు.

స: "హలో"

కు: " హాయ్ సరోజ...ఎక్కడున్నావ్??" సాద్యమైనంత దైర్యం నటిస్తూ మాట్లాడుతున్నాడు కుమార్

స: "రూములో వున్నాను...ఎక్కడికి వెళ్ళిపోయావు నేను ఫోన్ చేస్తే ఎత్తలేదు పొద్దున్న...మీ రూమ్మేట్ కి కాల్ చేస్తే పొద్దునే బయటకి వెళ్ళాడు అని చెప్పాడు"

కు: " సరోజా నువ్వంటే నాకు చాలా ఇష్టం..నువ్వు లేకుండా నేను బ్రతకలేను"

స: "నాకు కూడా నువ్వంటే ప్రాణంరా...ఏంటి  ఇప్పుడు సడన్ గా  ఈ మాటలు ఎందుకు...ఏమైంది అసలు ఎక్కడున్నావ్"

ప్రాణం అన్న మాట వినగానే మళ్ళి కుమార్ కళ్ళలో నీళ్ళు తిరగడం మొదలైంది...

కు: " నేను చెప్పేది ఎదురు ప్రశ్న వేయకుండా విను...నీ లాంటి మంచి దానికి, అందగాత్తెకి నాకంటే చాలా మంచి కుర్రాడు దొరుకుతాడు. నేను నీకు సరిపోనురా..."

స: "పిచ్చి పిచ్చిగా మాట్లాడకు...అసలు ఏమైంది...నువ్వు కాకుండా నేను ఎవరిని చేసుకోనని చెప్పాను కదా...అసలు ఏమి జరిగింది చెప్పు ? ఎక్కడ వున్నావ్??"

సరోజకి అంతా అయోమయంగా భయంగా వున్నది... తన్నుకు వస్తున్న దుఃఖాన్ని తన స్నేహితులకి తెలియకుండా ఆపటం చాలా కష్టం గా వుంది...చకచకా  మేడమేట్లు ఎక్కుతోంది.

కు:" సరు(సరోజ ముద్దు పేరు) నేను చెప్పేది  విను..మా ఇంట్లో మన పెళ్ళికి ఒప్పుకోరు...మీ ఇంట్లో కూడా ఒప్పుకోవట్లేదు...మన వాళ్ళని కాదని పెళ్ళిచేసుకోవడం మన ఇద్దరికీ ఇష్టం లేదు...ఈ పరిస్థితుల్లో మన పెళ్లి అవ్వటం అసంభవం..."

స: "మన పెద్దవాళ్ళని మారుద్దాం రా...వాళ్ళు మారతారు ఖచ్చితంగా...నిన్ను కాదు అని నేను ఎవ్వరిని చేసుకోనని చెప్పేసాను ఇంట్లో...చేసుకోను కూడా...ఎంతకాలమైనా పర్లేదు ఎదురుచూద్దాం...వాళ్ళని ఒప్పిద్దాం...అసలు నువ్వు ఎక్కడున్నావ్ అది చెప్పు ముందు.."

కు: "వాళ్ళు మారరురా...నాకు ఆ ఆశ చచ్చిపోయింది...అందుకే నేను కూడా చచ్చిపోదాం అని నిర్ణయించుకున్నా"

సరోజకి గుండె ఆగినంత పని అయ్యింది...ఏమి చెప్పాలో తెలియదు...తన ఇంట్లో వాళ్ళ తర్వాత తనని అంతలా అర్ధం చేసుకున్న వ్యక్తి కుమార్...తనతో జీవితం పంచుకోవాలి అనుకుంది...గత రెండు సంవత్సరాలుగా ఇంట్లో గొడవలు అవుతున్నాయి ఈ విషయం మీద...ఈ సంఘటనలు అన్ని ఒక్క రెండు సెకనులలో తన మదిలో తిరిగాయి...కుమార్ లేని తన జీవితం ఊహించటం కూడా అసాధ్యం తనకి...ఇప్పుడు తను కుమార్ ని ఆపాలి...తను కుమార్ ఇలాంటి పని చేస్తాడు అని కూడా అనుకోలేదు...ఎన్నో సార్లు తను భయపడి చనిపోదాము అనుకున్నా కుమార్ చక్కగా తన మాటలతో సముదాయించి ఆ ఆలోచనలు రాకుండా చేసేవాడు...అలాంటి కుమార్ ఇప్పుడు ఆత్మహత్య చేసుకుంటాను అంటున్నాడు...తనకి వున్న బలం కుమార్ తన బలహీనత కూడా కుమారే...కుమార్ కి ఏమన్నా చిన్న దెబ్బ తగిలినా సరోజ విలావిలాడిపోతుంది. తను తుమ్మగానే డాక్టర్ ని కలిసే దాక బుర్ర తినేస్తుంది...అట్లాంటిది కుమార్ చెప్పింది విన్నాక తన కాళ్ళ కింద నెల కదిలిపోయినట్లు అనిపించింది...ఎలాగైనా కుమార్ ని రక్షించుకోవాలి అనుకుంది కాని ఎలాగా అన్నది అర్ధం కావటం లేదు.

కు: "సరోజ వింటున్నావా" అటునించి సమాదానం రాక పోయే సరికి అడిగాడు కుమార్. కుమార్ కూడా సరోజ గురించి ఆలోచిస్తున్నాడు. తను ఇలా చెప్పటం సరోజాకి చాలా బాధ కలిగిస్తుంది అని తెలుసు కుమార్ కి. కాని తనకి ఇంతకంటే మంచి పరిష్కారం కనిపించలేదు.

స: "విన్నాను కాని నేను విన్నది నమ్మబుద్ధి కావట్లేదు...నువ్వేనా ఇలా మాట్లాడింది...ఇలాంటి నిర్ణయం తీసుకొనే ముందు నాకు ఒక్క సరి చెప్పాలి కదా...నీ కోసం నేను అన్ని వదులుకొని వచ్చేస్తానురా...నువ్వు అలాంటి పనులు ఏమి చేయకు...ఎక్కడ ఉన్నవో చెప్పు ముందు ...అసలు చావే దేనికి పరిష్కారం అయితే నేను కూడా వస్తాను నీకు తోడుగా ...ఇక్కడ ఎటు నీ తోడూ కాలేక పోతున్న కనీసం చావులో అవుతాను...ప్లీజ్ చెప్పవా"

ఏమి మాట్లాడుతోందో తనకి తెలియట్లేదు మదిలో మెదిలిన ప్రతి ఆలోచన అలాగా చెప్పేస్తోంది సరోజ...తనకి ఏడుపు వస్తోంది...కళ్ళ వెంట నీళ్ళు జలపాతం లాగా కారుతున్నాయి.

కు: "లేదురా...నువ్వు బాగుండాలి...నీకు మంచి జీవితం వుండాలి...ఇంట్లో ఒప్పుకోరు అని తెలిసి ప్రేమించటం నా తప్పు నా తప్పుకి నేనే శిక్ష అనుభవించాలి.."

సరోజ ఇంక తను ఎంత చెప్పిన కుమార్ వినడని  అర్ధం అయిపొయింది....

స: "సరేరా నువ్వు చచ్చిపో నీ తప్పు కాబట్టి...కాని నా సంగతేంటి నీ కోసం నేను రెండేళ్ళగా ఇంట్లో గొడవ పడుతున్న ఇప్పుడు వాళ్ళకి ఎలా మొహం చూపించాలి...పోనీ వాళ్ళని వదిలేయి మీ తల్లిదండ్రులని ఎలా ఎదుర్కోవాలి...ఎప్పుడు నాతో చెప్తుండేవాడివి కదా...నీకు ఏ కష్టం వచ్చినా ఎదుర్కోవటానికి నీకు తోడుగా నేను వుంటాను అని...నాకు తోడుగా ఎప్పుడు వుంటాను అని...అవన్నీ అబద్దాలా??...ఒక్క సారి ఆలోచించు...నువ్వు లేకుండా నేను ఎలా ఉండగలను...నువ్వే నా ప్రాణం రా...నువ్వే లేక పోతే నేను ఇంక ఎలా బ్రతకాలి??"

కుమార్ కి ఆ మాటలు తూటాల్లా తన గుండెని తాకాయి...ఇంక సరోజ తో మాట్లాడలేక కట్ చేసేసాడు.వెంటనే ఫోన్ మోగింది నాన్న కాల్ చేస్తున్నారు.

కు: "హలో"

నా: "అరేయ్ నాకు చాలా కంగారుగా వుంది అసలు ఎక్కడున్నావ్ చెప్పు ... నేను వస్తాను మనం మాట్లాడదాం.."

కు: " ఇంక మాట్లాడేది ఏమి లేదు నాన్న నేను చచ్చిపోదాము అని నిర్ణయించుకున్నాను" ఎక్కడినించో ధైర్యం తెచ్చుకొని చెప్పేసాడు కుమార్.

అనుకున్నదంతా జరిగింది అని నాన్న బాదపడుతూ వీడిని ఎలాగన్నా ఆపాలి అన్న తాపత్రయం తో ఏమి చేయాలి అని ఆలోచిస్తున్నారు...

నా: "అంత పని చేయమాకు రా...మా ఆశలన్నీ నీ మీదే వున్నాయి...నువ్వు లేకుండా మేము ఉండలేమురా...అరేయ్ ఆ ఒక్క అమ్మాయి దక్కక పోతే చనిపోవలా చెప్పు...చినప్పటినుంచి నువ్వు అడిగిందల్లా ఇచ్చాం కదరా... ఈ ఒక్క విషయం లో ఎందుకు కాదంటున్నారు  అని ఆలోచించరా...నాన్నా నా మాట వినరా ఒక్క అవకాశం ఇవ్వరా నాకు నీతో మాట్లాడడానికి...నువ్వు లేకుండా మేము ఎలా వుండగలమురా...మీ అమ్మ అసలు తట్టుకోలేదు...ఒక్క అవకాశం ఇవ్వరా...నువ్వు ఎక్కడున్నావో చెప్పరా నేను వస్తాను కావాలి అంటే దూరం గా నుంచుని మాట్లాడతాను...ఇన్నేళ్ళు పెంచినందుకు ఒక్క అవకాశం ఇవ్వరా"

ఎప్పుడు ఎంతో గంబీరం గా మాట్లాడే నాన్న అంతలా బ్రతిమిలడుతుంటే సందిగ్దంలో పడ్డాడు కుమార్...తనని ఇంతలా ప్రేమించే అమ్మనాన్నలని, అమ్మాయిని వదిలేసి చనిపోవటం ఎంత వరకు భావ్యం అని ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి... కాని తను ఇప్పుడు వెనక్కి తగ్గితే సమస్య మళ్ళి అలానే వుంటుంది అన్న ఆలోచన ఒక వైపు తొలచి వేస్తోంది...

నా: "అయినా నువ్వు చనిపోవాలి అనుకుంటే...నాకు చెప్పు నేను కూడా ఇక్కడ ఒక పురుగుల మందు డబ్బా తెచ్చుకొని అందరికి పోసి నేను తాగుతాను...నువ్వు చనిపోతే ఆ బాధ భరించే కంటే మేమి కూడా చనిపోవటం సులువు మాకు...అయినా చావు అనేది మార్గం కాదురా...నా మాట విను ఒక్క సారి కలువు నన్ను...దయ చేసి ఒక్క సారి కలువు " అని కంటతడి పెట్టుకున్నారు

ఒక్క సారి అందరి మాటలు విన్న కుమార్ కి తను చనిపోతే ఎంతమంది చనిపొతారో అని కళ్ళముందు కదిలింది...తన జీవితం లో ముఖ్యమైనవారందరూ చనిపోతారు అది కూడా తన వల్ల!!! అన్న ఆలోచన తన మెదడుని ఆక్రమించింది...చేతిలో వున్నా పురుగులమందు సీసా...కిందకి విసిరేసి తిరిగి రూముకి బయల్దేరాడు కుమార్...అప్పుడే అస్తమిస్తున్న సూర్యుడి ఎరుపు...కుమార్ కంటి ఎరుపు ముందు వెలవెల పోయింది...తను ఇంటికి, సరోజకి ఫోను చేసి తన నిర్ణయం చెప్పాడు..తరవాత ఇంకెప్పుడు కుమార్ ఆత్మహత్యా ప్రయత్నం చేయలేదు.

----------------*****కధ సమాప్తం*****------------------మీ నేస్తం

నా ఆలోచనలు -శీలం

నాకు ఈ రోజు చాలా చిరాగ్గా వుంది...ఏమి చేద్దాము అని ఆలోచిస్తుండగా నాకు ఒక టపా రాయాలి అనిపించింది. ఈ టపా మీకు అందరికి రుచించక పోవచ్చు. ఇవన్ని నా ఆలోచనలే కాని అన్ని ఒప్పులే అని నేను అనటం లేదు. నేను మాట్లాడబోయేది శీలం అనే దానిమీద.

దయ చేసి నన్ను ఎవరు తప్పుగా అనుకోవద్దు అని మనవి చేసుకుంటూ ఇక అసలు విషయానికి వస్తాను. నాకు చిన్నప్పటి నుంచి ఈ పదం  గురించి చాలా సందేహాలు ఉండేవి. నేను చదివానో లేదో తెలియటానికి పరీక్షలు పెడతారు మరి ఒకడికి శీలం వున్నదా లేదా అని తెలుసు కోవటానికి ఏ పరీక్ష పెడతారు అన్నది నా చిన్ననాటి సందేహం. నేను పదవ తరగతి చదివేడప్పుడు వచ్చిన ఒక సినిమా వల్ల శీల పరీక్ష అని ఒకటి వుంది అని విన్నాను తర్వాత కొంచెం ఇంజనీరింగ్ వయసు వచ్చాక ఎప్పుడో అనుకోకుండా ఒక పత్రిక లో "ఈ శీల పరీక్ష ఎంత వరకు నమ్మకమైనది?" అన్నదాని మీద వ్యాసం ప్రచురించారు. దాని ద్వారా నాకు తెలిసింది ఏమిటంటే ఆ పరీక్ష ఫలితాలు నిజంగా శీలాన్ని కొలవలేవు అని. వివరాలలోకి వెళ్ళటం నాకు ఇష్టం లేదు కాబట్టి ఇక్కడితో వదిలేస్తున్న.


తర్వాత ఉద్యోగం లోకి వచ్చి ప్రపంచం నా కంటితో నేను స్వయం గా చూడటం మొదలెట్టాక అర్ధం అయ్యింది శీలం అంటే ఏంటో. "శీలం అంటే నీ వ్యక్తిత్వాన్ని విడనాడకుండా జీవించటం" అని.

కాని సమాజం దృష్టిలో వాటికి ఒక నిర్వచనం వుంది దాని ప్రకారం కేవలం స్త్రీలకే పరిమితం చేసారు. ఇది ఎందుకు వాళ్ళకే పరిమితమో నాకు అర్ధం కాలేదు. ఒక స్త్రీ శారీరక సంబంధం కలిగి వుంటే తన శీలం పోయింది అని అంటుంటారు మరి అది చేసేది ఒక పురుషుడితో ఐనప్పుడు వాడి శీలం పోలేదా.శీలం ఏమన్నా కేవలం ఆడవారికే పరిమితమైన శరీరభాగామా నాకు తెలిసినంత వరకు కాదు. శీలం అన్నదానికి నైతిక కొలమానం తప్ప శాస్త్రీయ కొలమానం లేదు. ఒక స్త్రీకి శీలం పోయింది అని వివాహం ఆడటం మానేస్తే అలాగే ఒక పురుషుడి శీలం పోయిన కూడా వివాహం ఆడటం మానేయాలి. శీలం అన్నది ఆడవారికి మాత్రమే వుంటుంది అన్న అపోహ తొలగించుకోవాలి.

చివరాకరికి నేను చెప్పాలి అనుకున్నది ఏంటంటే శీలం అన్నది అందరికి వుంటుంది. శారీరక సంబంధం వాళ్ళ అది పోదు అది మానసికమైన భావం. దానికి కొలమానం లేదు కేవలం తనకి తానూ గా మాత్రమే తెలుసుకోగలిగే భావం. మీ శీలం మీరు నిలబెట్టుకోవాలి అంటే మీ వ్యక్తిత్వాన్ని దేనికోసం వదులుకోవద్దు..


గమనిక: మీకు ఈ టపా నచ్చక పోతే దయ చేసి మన్నించగలరు

ఇట్లు
మీ నేస్తం

వేదం-ఒక మంచి సినిమా

 నేను ఎప్పటికీ సినిమా రివ్యూ రాయకోడదు అనుకున్నా కాని ఎందుకో వేదం గురించి రాయాలి అనిపించింది.

వేదం నాకు చాలా బాగా నచ్చింది. కధాపరంగా చాలా మంచి సినిమా. ఒక సినిమాలో ఆరుగురు విబిన్నమైన పాత్రలను చూపటం మరియు  అన్ని పాత్రలకి సమప్రాధాన్యత ఇవ్వటం నాకు బాగా నచ్చాయి. ఈ సినిమాకి మీరు వెళ్ళాలి అనుకుంటే మీరు నటులని దృష్టిలో పెట్టుకొని కాక మంచి కధ ని దృష్టిలో పెట్టుకొని చూస్తే బాగుంటుంది.

సినిమా చాలా వరకు బాగుంటుంది అక్కడక్కడ కొంచెం వేగం తగ్గినా కొంచెం చిరకనిపించినా ఈ మధ్యకాలంలో వచ్చిన ఒక మంచి చిత్రం వేదం. చాలా వరకు సన్నివేశాలు వాస్తవానికి దగ్గరలో వుంటాయి. ఒక్కడే 100 మందిని కొట్టటం నేను పులి అని నేను చిరుతని సోడాలు కొట్టటం లేకుండా కేవలం కధలో పాత్రలనే చూపించారు.

 ఇంకా స్క్రీన్ ప్లే నాకు చాలా బాగా నచ్చింది. నోటిలేక్కల్లో  అయితే నాకు తెలిసి అన్ని పాత్రలకి సమానం గా సన్నివేశాలు వున్నాయి. ఎన్నో రోజులనించి ప్రేమకధలు,గొడవలు కొట్లాటలు, రాజకీయాలు చూసి విసిగిన నాలాంటి వాడికి ఈ సినిమా మంచి ఆటవిడుపు.

ఆఖరిగా నేను చెప్పదలుచుకున్నది ఏంటంటే ఈ సినిమా కధ కోసం చూడండి అనుష్క కోసమో, మనోజ్ కోసమో, అర్జున్ కోసమో లేక క్రిష్ కోసమో కాకుండా కధ కోసం మాత్రమే వెళ్ళండి. మీకు తప్పక నచ్చుతుంది అని నా నమ్మకం.

నన్ను చేరగా రావా చెలి................

చిరుగాలుల అలజడిలో నిలిచిన ఈ చిరుదీపాన్ని  కాపాడగ  రావా  చెలి  ఈ  వెన్నలరాతిరిలో
కాలిఅందియల  సవ్వడికోసం  విలపించే  నా  హృదయాన్ని ఓదార్చగ రావా చెలి ఈ వేకువజాములో
కంటిపాపల కవ్వింతలులేక కన్నీరైన నా జీవితాన్ని వెలిగించగా రావా  సఖి  ఈ  నడిజాములో
మెరుపులా మెరిసిన నీ జాడలేక తపిస్తున్న నా ఎదని ఆక్రమించగా రావా సఖి ఈ సాయంసంధ్యలో

పాపం హైదరాబాదు పొలీసులు....:(

మొన్న నేను ఆఫీసునించి రూముకి బస్సులో వెళ్తున్నా. మాధాపూర్ నించి మా రూము 14 కిలోమీటర్లు. అందుకే రోజు బస్సు ఎక్కి నిద్రపొవటం నా అలవాటు. అలాగే మొన్న కూడా నిద్రపొతుంటే మసబ్ టాంక్ దగ్గర బస్సు ఆపేసారు. నేను నిద్రలేచి ఎందుకు అని అలొచించేలొపే ఒక కానిస్టేబుల్ వచ్చి "బ్యాగ్గు తెరిచి చూపించండి" అని అడిగాడు. నేను అలానే చేసాను. బస్సులో అందరివి చూసి వాళ్ళు వెళ్ళిపొయారు. కాని వాళ్ళ ఆలొచన నా మనసు నించి వెళ్ళలేదు.

ఇప్పట్లో టిఫిన్ బాక్స్ బాంబులని, మానవ బాంబులని ఉగ్రవాదులు ఏన్నొ కొత్త విధాలలో దాడి చేస్తుంటే వాటిని ఎదుర్కొటానికి పొలీసులకి వున్నవి అరకొర మెటలు డిటెక్టర్లు, పొలీసు కుక్కలు. మా బస్సు లో ఎక్కిన వాళ్ళకి ఐతే ఆ సదుపాయాలు కూడా లేవు. మా బస్సులో కనుక ఇలాంటి బాంబు ఏదైనా ఉండి ఉంటే అందరము ఈ పాటికి పొయుండెవాళ్ళం. మా సంగతి ఇప్పటికి పక్కన పెడితే ఆ చెకింగ్ కి వచ్చిన పొలీసులకి తెలుసు వాళ్ళ దగ్గర వున్న ఆయుధాలు ఎందుకు పనికి రావు అని.. ఒక వేళ నిజంగా అక్కడ తీవ్రవాది ఉండి ఉంటే వాడి దగ్గర తుపాకి అన్నా ఉండి ఉంటుంది దానిని ఆ కానిస్టబుల్ లాఠితో ఎలా ఎదుర్కొగలడు??

ఒకవేళ ఎక్కడన్నా ఒక బాంబు పేలితే వచ్చే మొదటి విమర్శ "ఇది కేవలం నిఘా వర్గాల వైఫల్యం" లేక పొతే "ఇది మన పోలీసు వారి వైఫల్యం". ఈ విమర్శలు  చేసేది మంత్రులు ఇంకా మీడియా వాళ్ళు. ఏ బాంబు పెలేదాక వాళ్ళ  వైఫల్యాలు ఎందుకు గుర్తించలేక పోతోంది ప్రభుత్వం ఇంకా మీడియా.. ఎన్ని స్కాములని రహస్య కెమెరాలతో చిత్రించి చూపించే మీడియా తీవ్రవాదులని ఎందుకు బందించలేక పోతోంది తమ రహస్య కెమెరాలలో?
 
ప్రాణాలకి తెగించి చెకింగ్ చేస్తున్న ఆ పోలీసు వాళ్ళకి ఎందుకు అత్యాదునిక పరికరాలు లేవు దీని మీద ఎందుకు అసెంబ్లీ ఆపారు. ప్రాణం కన్నా ప్రాంతమో డాములో పెద్దవా?  పోలీసు బాగోగులు గురించి గమనించాల్సిన బాధ్యత ప్రభుత్వానికి లేదా?  వారికి పెద్ద జీతాలు ఎలాగో ఇవ్వరు కనీసం వారికి ఆధునిక పరికరలిచ్చి అయినా సహకరించారా? అందుకే నాకు అనిపించింది "పాపం హైదరాబాదు పోలీసులు :( "

వేచి ఉంటానే చెలి నీ కొరకు

నీ కోసం వేచిన నా కళ్ళు అలసినా
నీ ధ్యానంలో మరచిన నా జీవితం పిలిచినా
వేచి ఉంటానే చెలి నా తుదిస్వాస వరకు
వేచి ఉంటానే సఖి నా గొంతు మూగబోయే వరకు..

ఈ వేసవి వేడి తట్టుకోలేకపోతున్నాం

నిన్న నేను కొంచెం ఆలస్యంగా  నిద్రలేవటం వాళ్ళ ఆఫీస్ కి వచ్చేసరికి 11 అయ్యింది. వచ్చేసరికి చొక్కా తడవటం ఎండటం కూడా అయ్యిపోయింది. నా చిన్నతనం అంతా దాదాపుగా విజయవాడ దగ్గరలో అవ్వటం వల్లనేమో వడదెబ్బ కొట్టకుండా తట్టుకున్నాను లేక పోతే ఈ ఎండకి నేను నిమ్స్ లో భర్తీ  అవ్వాల్సి వచ్చేది.

నాలుగు సంవత్సరాలు క్రితం నేను హైదరాబాదు వచ్చినప్పుడు ఇలా వుండేది కాదు ఎంత ఎండ వున్నా   చెమట వచ్చేది కాదు. కాని ఈ మద్యన బాగా చెమట వస్తోంది. సరే నిన్న ఆఫీస్ లో పని వత్తిడి తక్కువ వుండటం వల్ల నా ఆలోచనలు ఎండమీదకి మళ్ళాయి. అసలు ఇంత ఎండలు రావటానికి కారణం ఏంటి అని ఆలోచించటం మొదలుపెట్టాను.

నా ఆలోచనలలో తెలిందేంటి అంటే  ఇంత ఎండ ఉండటానికి కారణం మనందరి స్వార్ధం...కేవలం మన స్వార్ధం మాత్రమే..దేవుడు మనకి బుర్రని ఇచ్చాడు అని మురిసిపోయే  మనిషి కి  దాని తో పాటు తనకి గంపెడు స్వార్ధం కూడా వుంది అని గుర్తించటానికి ఇష్టపడడు...

ఇంతకీ నేను చెప్పాలి అనుకున్నది  ఏంటంటే నేను ఒక గంట బుర్ర గోక్కుంటే నాకు అర్ధం అయ్యింది ఏంటంటే ఈ వేడికి కారణం మనమే హైదరాబాదు వాసులం.. వున్నా అన్ని కొండలని బండాలని పగలకొట్టి...చెట్లన్నీ తెగనరికి బహుళ అంతస్తుల మేడలు కడతాము..వాటిని కొనటానికి మనం మన జీవితాలలో కొన్ని సంవత్సరాలు గాడిద చాకిరికి కూడా సిద్దమవుతాం(ఈ ఎం ఐ కట్టాలికదా )..ఇదంతా నేను తప్పు అనట్లేదు కాని ఇక్కడ ఒక చిన్న నష్టాన్ని మనం గుర్తించట్లేదు మనం ప్రకృతికి నష్టం చేస్తున్నాం కాబట్టి ఆ నష్టాన్ని భర్తీ చేయటం మన కనీస బాధ్యత అది మరచిపోతున్నాం..

దీనివల్ల మనం విపరీతమైన ఎండలు మాత్రమే కాదు మన భావితరాలను కూడా భవిష్యత్తు లేకుండా చేస్తున్నాం.. చెట్లు లేక పోవటం వల్ల భూగర్భ జలాలు  ఇక్కడ ఉండట్లేదు దాని వల్ల మన మనకి నీటి ఎద్దడి ఏర్పడుతోంది ఈ పరిస్తితి ఇలాగే కొనసాగితే కొన్ని రోజులకి హైదరాబాదు మరో ఎడారిలాగా తయారు అవుతుంది.

ఇప్పటికైనా కళ్ళు తెరుద్దాం మనం పెద్ద పెద్ద తోటలు పెంచానవసరం లేదు. ప్రతి ఒకళ్ళు వారి ఇళ్ళలో ఒక చెట్టు నాటితే చాలు మళ్ళి నీటి ఎద్దడి విపరీతమైన ఎండలు ఉండనే ఉండవు..

కొన్ని సలహాలు:
1 . ఇండిపెండెంట్ ఇల్లు కలవారు మీ ఇంటి వాకిట్లో  కాని దొడ్లోకాని ఒక వేప చెట్టు పెంచండి దీని వల్ల మీకు చాలా లాబాలు వుంటాయి
లాభాలు:
     అ. వేపచెట్టు గాలి చాలా రోగాలను దూరం గా ఉంచుతుంది..దీని వల్ల మీకు ఆసుపత్రి బిల్లు ఆదా అవుతుంది
     ఆ. చల్ల గాలి వీస్తుంది విద్యుత్ కోత సమయం లో దీని కింద పడుకుంటే మీకు ఎ.సి దండగ అనిపిస్తుంది
     ఇ. వీప చెట్టుకు ఎన్నో మూలికా విలువలు వున్నాయి చాలా దెబ్బలని నయం చేయగల శక్తీ వుంది
     ఈ. ఇక ఉగాదికి మీరు వ్యాపారం పెట్టచ్చు అని నేను ప్రఎకంగా చెప్పకర్లేదు అనుకుంటా:)
     ఉ. పెద్దపెద్ద వేళ్ళు ఉండవు కాబట్టి పునాదులు పాడుఅవ్వవు
నష్టాలు:
     అ. ఊడవటం కష్టం గా వుంటుంది చాలా ఆకులు రాలుతుంటాయి

2 . అపార్టుమెంట్ కలవారు వారి సంఘానికి చెప్పి వేపచెట్లు నాటించవచ్చు.
౩.అద్దె ఇంటిలో వుండే వారు చిన్న చిన్న మొక్కలు పెంచుకోవచ్చు వాటిని ఇల్లుమారే సమయంలో మార్చటం తేలికగా వుంటుంది.

ఈ చెట్లు పెంచటానికి మీరు పడాల్సిన శ్రమ పెద్దగ ఏమి వుండదు.. రోజు మీరు  ఆఫీసుకి వెళ్ళేటప్పుడు ఒక సారి దానికి నీరు పోస్తే సరిపోతుంది..చాలా వరకు వేపకి తెగులు రాదు కాని ఏమైనా వస్తే ఒక రోజు పురుగు మాడు కొట్టాలి అంతే...

మీరు చేసే ఈ చిన్న పని మీ పిల్లల భవిష్యత్తుని మార్చగలదు..నేను చెప్పను అని కాదు మీరే ఆలోచించుకోండి...మీరు మొక్కలు నాటతారు అని ఆశిస్తూ సెలవ్...

మీ నేస్తం

 


     

నా ఆటను చేడకోడుతూ వచ్చింది అది/ఆడు

ఒకానొక వాన కురిసిన రాత్రి వేడిగా పకోడీలు తింటూ కమ్మగా పాత పాటలు వింటూ నేను కంప్యుటరులో జి టి ఎ ఆడుతుండగా మా రూములో ఏదో చప్పుడు అయ్యింది. అసలే రూములో పని పాడు లేకుండా ఖాళీగా ఉండేవాడిని నేనే కాబట్టి ఆడుతున్న ఆటని మధ్యలో ఆపి ఏంటా అని రూములో వెతకటానికి పోయాను. అన్ని చోట్ల వెతికాక ఏమి కనిపించక పోయే సరికి ఇది వాడి/దాని  పనే అయ్యుంటుంది అని నిర్ణయించేసుకొని మళ్ళి నా చుట్టుపక్కల నిశితంగా వెతకటం మొదలుపెట్టాను.

అలా వాడు/దాని కోసం ఏంటో వెతకగా అలిసి సొలసి ఇంకా వెతక లేక హాలులో మంచం మీద కూలపడిపోయాను. వాడిని/దానిని చంపేయాలి కాని ఎలాగా అని ఆలోచిస్తుండగా. మళ్ళి దాని/వాడి అరుపు నాకు చాలా దగ్గరలో వినిపించింది. ఆ అరుపుకి మళ్ళి నా వెతుకులాట మొదలుపెట్టి.సరిగ్గా నేను కూర్చున్న మంచం  కింద పెట్టిన బూట్లలోనుంచి మళ్ళి అరుపు వచ్చింది. ఈ సారి నా కోపం బి పి మీటరుకి కూడా దొరకకుండా పెరిగిపోయింది. వెంటనే దానిని చంపటానికి కర్రతీసుకువచ్చాను.

నేను కర్ర తీసుకొని సిక్స్ కొట్టే  సచినులాగా గోలు కొట్టే ధనరాజ్ పిళ్ళై లాగా రెడీ అయ్యి బూటుని కర్రతో కొంచెం కదిపాను. ఆ కుదుపుకి మెల్లమెల్లగా బయటకి వచ్చింది/వచ్చాడు. "మియ్య్యావ్వ్వ్ మియ్యావ్వ్వ్" అని అరుచుకుంటూ ఈ మధ్యనే మా వీధిపిల్లికి పుట్టిన పిల్లిపిల్ల. మూసినా కళ్ళని నెమ్మదిగా చిట్లిస్తూ తెరుస్తోంది. దానిని అలా చూసేసరికి నా చంపాలన్న కోరికని చచ్చిపోయింది. వెంటనే దగ్గరకి తీసుకోవాలి అనిపించింది కాని మళ్ళి ఇల్లుఅలవాటు అయితే ఇబ్బంది అని భయం వేసి దానిని నెమ్మదిగా తరిమేసాను.


గమనిక: ఆ పిల్లి పిల్ల ఆడదో మగదో తెలియక అది/ఆడు అని వాడాను. మీకు నచ్చిన జాతికి చెందినదిగా భావించి  చదవగలరు  

నా కవిత--ఏమి తెలుసు ప్రేమ గురించి?

ఎల్లలు లేని అలలకేమి తెలుసు స్వాతంత్రం గురించి
ఎగర లేని గువ్వకేమి తెలుసు ఆకాశం గురించి
ఎండలు లేని గడ్దకేమి తెలుసు వడగాలి గురించి
మనసు లేని మనిషి కేమి తెలుసు ప్రేమ గురించి

బ్లాగర్లందరికీ నా మనవి

బ్లాగర్లందరికీ నా ప్రార్ధన నేను ఈ బ్లాగు ప్రపంచంలో కొత్తగా వచ్చాను కాని ఇక్కడ చాల మంది చాల రోజులనించి రాస్తున్నరు. మీరందరూ కూడా నా కింది తపా కొంచెం ఓపిక చేసుకొని చదివి మీకు నచ్చినంత సహాయం ఇచ్చి ఈ కార్యక్రమన్ని గురించి ఒక రెండు ముక్కలు మీ బ్లాగులో రాయంది అని నా సవినయ మనవి.

ఆపరేషన్ సహాయ--మీ సహాయసహకారాల కావలెను

"ఆపరేషన్ సహాయ" అనేది నిర్మాన్ అనే స్వచ్చంధ సేవా సంస్థ వారు వరద బాధితుల కోసం మొదలు పెట్టిన కార్యక్రమం. ఈ కార్యక్రమం ద్వారా 100 కుటుంబాలకి ఉపాధి కలిపించాలి అని ప్రయత్నిస్తున్నారు. ఈ కార్యక్రమము నిర్వహించటానికి మీకు తోచినంత ఆర్ధికసహాయం అందించి బాధితుల జీవితలలో వెలుగు నింపాలి పాఠకులందరికీ మనవి చేసుకుంటున్నాను. మీరు సహయం చేయాలి అనుకుంటే నన్ను సంప్రదించండి లేక పొతే ఈ లంకెలో పేర్కొన్న విధంగా చెయండి
http://www.nirmaan.org/os/floodrelief.html

ఇక వివరాలలోకి వెళ్తే....
మనందరికీ తెలుసు ఆంధ్రప్రదేశ్ మరియు కర్నాటక రాష్ట్రలలో వరద చేసిన బీభత్సం. ఈ వరద వల్ల తమ సర్వస్వం కోల్పొయిన వారు ఎంతో మంది ఉన్నారు. వారికి ప్రభుత్వం సహయం అందచేయటానికి ప్రయత్నిస్తోంది కాని అందరికీ ప్రభుత్వం సహకారం లభించటం కష్టం. మన ప్రభుత్వోద్యోగుల సంగతి మీకు తెలిసిందే పని చేసేవారు ఎంత మందుంతారొ పని చేయని వాళ్ళు కూడా అంతమందే ఉంటారు. ఈ కారణాలు అన్ని దృష్టిలొ పెట్టుకొని నిర్మాన్ వారు ఈ కార్యక్రమాన్ని మొదలు పెట్టారు.

కర్నూల్ జిల్లాలోని నిడ్జూరు మరియు సింగవరం అనే గ్రామాలు వరద సమయంలో పూర్తిగా నీటమునిగాయి. ఇప్పటికి కూడా వరద తగ్గి పక్షం పైనైనా ఇంకా చాలా మంది జనం తమతమ ఇళ్ళలోకి వెళ్ళలేకున్నారు. ఆ గ్రామాలలో చాలా మంది వ్యవసాయం పాడి మీద బ్రతుకుతారు. ఇప్పుడు వాళ్ళు తమ సర్వస్వం పోగొట్టుకున్నారు. ఇలంటివారందరికి సహాయం అందించటం నిర్మాన్ అభిమతం కాని అందరికి సహయం అందించే ఆర్ధిక స్థొమత లేనందున చందాలు పోగుచేసి కనీసం ఒక 100 కుటుంబాలకైనా బ్రతుకుతెరువు చూపించాలి అని ప్రయత్నిస్తున్నది.

ఇప్పుడు మీరు ఇచ్చె చందాలతో వారికి కుట్టు మిషన్లు, ఆవులు గేదేలు వంటివి ఇచ్చి వారికి ఒక బ్రతుకుతెరువు చూపించటం జరుగుతుంది. కావునా మీరు అందరూ విసాల హృదయంతో ఈ బృహత్కార్యాన్ని విజయవంతం చేయ ప్రార్ధన.

మీకు చెప్పటం మరిచాను నేను నిర్మాన్ లో ఒక సభ్యుడిని. మీకు ఏమన్న సందేహాలు వున్న సమాచారం కావాలి అన్నా నన్ను అడగచ్చు.

తెలుగులో రాయడం ఏలా?

మీరు తెలుగులో రాయడానికి వీవెన్‌ వారు చక్కని సైట్ ని మనకి అందించారు దాని పేరే http:\\lekhini.org