Showing posts with label తెలుగు. Show all posts
Showing posts with label తెలుగు. Show all posts

2016-11-16

కధ: చెంప చెళ్ళుమన్నది - సక్సెస్ మీట్ - మొదటి భాగం

"హాయ్!! హలో !! నమస్తే!! ఆదాబ్ !! వేల్కం టు చెంప చెళ్ళుమన్నది - సక్సెస్ మీట్ ...................
దీనిని మీకు అందిస్తున్న వారు స్కూటర్ అగర్బత్తి మరియు రావణరాజ్ అడ్డకట్టు పంచలు.

మీరందరు మెచ్చిన అండ్ మీకు నచ్చిన చెంపచెళ్లుమంది పది వేల  ఎపిసోడ్ సందర్భంగా మీకోసం ఈ సక్సెస్ మీట్. "

అంటూ గుక్కతుప్పుకోకుండా గాలి పీల్చకుండా ...తాను బట్టల్లో చేసిన పొదుపు మాటల్లో ఏ మాత్రం చేయకుండా మాట్లాడుతున్న యాంకరమ్మ రావమ్మని ఆపమని కెమరామెన్ సంజ్ఞ చేసి పూర్తి బట్టలు వేసుకున్న మగ యాంకర్ పరాదీపుని రమ్మన్నాడు.

"చాలా బాగా మాట్లాడవు రావమ్మా కానీ నాకు పేమెంట్ ఇస్తున్నారు నన్ను మాట్లాడనివ్వు అని" గుసగుసగా మాట్లాడి గుట్టు చప్పుడు కాకుండా రావమ్మకి వార్నింగ్  పరాదీపు నవ్వుతు కెమెరా ముందుకు వచ్చి.

"సూపర్!!! ఇంకా మనం కార్యక్రమం మొదలు పెడదాం! ముందుగా ఈ సీరియల్ లో ప్రతి ఎపిసోడ్ క్రమం తప్పకుండ చెంపచెళ్లుమనిపించుకున్న మన నాయకి "ఏడుపు ఎంకమ్మ"ని వేదిక మీదకి ఆహ్వానిస్తున్నాం"

"ఏడుపు ఎంకమ్మ" యాంకరమ్మ కురచగా కుట్టించుకోగా మిగిలిన గుడ్దని కూడా తన గౌనుకి కొట్టుకొని మెట్లు ఎక్కటానికి ఆపసోపాలు పడుతూ పైకి వస్తోంటే మన పరాదీప్ పరుగుల మీద వెళ్లి చేయందించి వేదిక మీదకి తెచ్చాడు.

రావమ్మా: "చెప్పండి ఎంకమ్మ గారు అసలు అన్ని చెంపదెబ్బలు తిన్నాక మీ అనుభూతి చెప్పండి"

ఎంకమ్మ: "ముందుగా ఈ సీరియల్ నాకు ఇచ్చిన డైరెక్టర్ జిగురు బాబ్జికి ప్రొడ్యూసర్ పిసినారి పాపికి నా ధన్యవాదాలు. బాబ్జిగారు నాకు ముందే చెప్పారు ఈ సీరియల్ తర్వాత మీరు పెద్ద స్టార్ అవుతారు అని అలాగే ఇప్పుడు ఎక్కడ ఏ ఏడుపుగొట్టు పాత్ర వున్నా మొదట నా దెగ్గరకు వస్తూన్నారు... ఈ మధ్యన మా అయన కూడా ఈ సీరియల్ పుణ్యమా అని కనీసం నీ బుగ్గల వాపుని కండ అనుకోని కొంతమంది నన్ను "మీ ఆవిడకి తిండిపెట్టటం లేదా అని " అడగటం లేదు సంతోషం అంటున్నారు . చాలా ఆనందంగా ఉంది ఇంట్లోవాళ్ళు అంతలా నన్ను మెచ్చుకుంటే. ఈ సీరియల్ తర్వాత నా తెలుగు చాలా బాగయింది. ఇంకా సెలవు . గాడ్ బ్లెస్స్ యు అల్ "

పరాదీప్: "సూపర్!! మరి అయితే ఎంకమ్మ గారు ఈ సీరియల్ లో మీరు ఏడుపుతో ఒక మానరిజమ్ ఫాలో అవుతారు కదా అని ఒక సారి మన ప్రేక్షకుల కోసం చేసిచూపిస్తారా అండ్ అసలు అది ఎలా వచ్చింది మీ ఐడియా నా లేక డైరెక్టర్ గారు చెప్పారా?"

ఎంకమ్మ: " ఒహ్హ్!! నా సిగ్నేచర్ ఏడుపా !! అది నాకు ఇలాగ వెంటనే ఏడుపు రాదు ఎప్పుడు ఏడవాలి అన్న మా డైరెక్టర్ వచ్చి నా జబ్బ గిల్లేవాడు ఆ నొప్పికి నేను జబ్బ రుద్దుకుంటూ ఏడిచే దానిని అదే నా మానరిజమ్ అయిపోయింది " అని నవ్వింది

రావమ్మా: "వ్వావ్ !!! ఎంకమ్మ గారి ఏడుపు రహస్యం మొట్టమొదటి సారి మా ప్రోగ్రాం లోనే చెప్పారు."

ఎంకమ్మ: " జబ్బలు అంటే గుర్తొచ్చింది. మొదట్లో మా ఆయనకి ఈ జబ్బగిల్లుడు తెలియక నాకు కండలు పెరిగాయి  అని అనుకునేవాడు  తర్వాత ఒక సరి రక్తం కారేసరికి అసలు విషయం తెలిసి రోజు తానే ఇంటి దగ్గర గట్టిగ గిల్లి పంపేవాడు.. ఆ గిల్లుడికి నేను రోజు అంతా  ఏడుస్తూ వుండే దానిని. దానినే మా బాబ్జి గారు తీసి సీరియల్ లో పెట్టుకొనే వాళ్ళు. నా "ఏడుపు" బిరుదుకి కారణం మా ఆయనే "

రావమ్మా: " వావ్ !! సో క్యూట్ !! మీరు చాలా లక్కీ !!! ఇప్పుడు డైరెక్టర్ బాబ్జిగారిని వేదిక మీదకి ఆహ్వానిద్దాం"

కూలీల గుంపుకి నాయకుడులాగ మాసిన గెడ్డం ఇరగపెరిగిన జుట్టు సీట్ పట్టనంత కాయం వేసుకొని ఒక విగ్రహం వేదిక మీదకి వచ్చింది

పరాదీప్: " వెల్కమ్ బాబ్జి గారు !! ఎలా అనిపిస్తోంది 10000 ఎపిసోడ్స్ అయ్యాయి జనాలు ఇరగబడి ఏడుస్తున్నారు మీ సీరియల్ చూసి ..."

బాబ్జి: "అందరికి నమస్కారం. చాలా ఆనందంగా ఉందండి. ఇలాంటి సీరియల్ చేయటానికి నాకు అవకాశం ఇచ్చిన పాపి గారికి ధన్యవాదాలు. ఆయన అసలు ఎక్కడ ఖర్చుకి వెనకాడలేదు. దాని ఫలితామే ఈ మీట్."

(ఇంకా ఉంది ...)





2011-11-10

నీ దూకుడు--పేరడీ

నీ గోకుడు...సాటేవ్వడు
హే పరపరమంటూ ఎదురుగా ఎగబడుతూ గోకి
నఖలని ధనా ధనా దించే...ఏ... జొరే....
హమేషా గరగర అంటూ
కలయపడి కలకలమే రేపే
బినా ఏ భళా బురా సోచే...

కామన్ ఎవేరీబడి లెట్స్ గీక్ గీక్ గీక్ 

నీ గోకుడు
వనావే..వనావే..వనావే...వనావే..
సాటేవ్వడు
వనావే..వనావే..వనావే...వనావే..

దురద జాడ తెలియగనే దుమ్ముదులుపు తక్షణమే  
పనికి రాదు కనికరమే గోకుకొనుట అవసరమే
వదలనురా  దురదలనే ప్రళయ వీర క్షణ క్షణమే
దురదకి బై ఇక  చలో ఇక చక చక 
ఎడతెగ చెయ్ ఇక గోకుడు తై తక 
నఖములనే...కత్తులుగా...తలబడునే.....

కం అగైన్ థిస్ ఇస్ వాట్ వి కాల్ గోకుడు
ఎవేరీ బడి స్టాండ్ అలోంగ్ సే గోకుడు

నీ గోకుడు .....నీ గోకుడు ...గోకుడు గోకుడు
సాటేవ్వడు...సాటేవ్వడు...ఎవ్వడు...ఎవ్వడు


గీత పడుట దురద గుణగణమే
చేవగల గోళ్ళు కణకణమే
దురదకి దడ పుట్టించటమే
నేటి మన అభినవ మతమే
దురదనే ఎరుగని అధిపతినే
పాదరస ఒరవడి నరనరమే...

దురద రాదే ఎన్నటికే
హొష్ ఉడాయే దురదలకే
సమరమే సై ఇక చలా ఇక చక చక
ఎడతెగ చెయ్ ఇక గోకుడు తై తక

చొరబడుతూ...గురి పెడుతూ...కలబడుతూ.....
తానానా తనానా నానన.......
హే హే హే హే హే హే ....
హే బచ్కే తు జర కుజిలి హోరా హాయ్ క్యా
కమాల్ హాయ్ ఇక్ కమాల్ హాయ్ ఈ గోకుడు
జుకే నహి రుకే నహి ఈ గోకుడు

హే పరపరమంటూ ఎదురుగా ఎగబడుతూ గోకి

నఖలని ధనా ధనా దించే...ఏ... జొరే....


నీ గోకుడు .....నీ గోకుడు ...గోకుడు గోకుడు

సాటేవ్వడు...సాటేవ్వడు...ఎవ్వడు...ఎవ్వడు
గమనిక: ఇది ఎవరిని కించపరచటానికి కాదు...:)

---మీ నేస్తం

2011-08-22

పేరడి:సదా శివ సన్యాసి

ప్రతి బిల్డ్ కి కొత్త బగ్గులు వస్తుంటే కడుపు మండిన ఒక టెస్టర్ పాడుకుంటున్న పాట:

(ఖలేజా లో "సదా శివ సన్యాసి...పాటను గుర్తుతెచ్చుకోండి)

సదా శివ సన్యాసి మా డెవలపర్ సన్నాసి  
వాడి బగ్గులు చూసి పొంగినాయి నా కళ్ళు వాచీ
ఏ బటను క్లిక్కు కాదుగా
డ్రాపు డవును లిస్టే రాదుగా
చూడ చెత్తగా ఉంటాదిరా
వేసేయ్ రా ఊరు వాడా దండోరా !!

ఏ స్టయిలుల ఏ స్క్రిప్టుల పొడ లేదురా 
ఏడు ఏళ్ళ అనుభవం  వుందిరా 
నాలుగు లైన్ల కోడులో నలభై బగ్గులే వచ్చురా
వర్డ్ చించి నువ్వు చెప్పిన వీడి కోడు బాగుపడదురా...
 మేధావిలా  ఓ జ్ఞానిలా ఉంటాడు ఏం లీలా 
నాకు  వీడు నైటుమేరు వీడి పీడా నాకు పొదూ
నన్ను పట్టిన శని వీడు వేరే ప్రాజెక్ట్కి పోనే పోడు  

ఓ మై గాడ్ వాట్ షుడ్ ఐ డు 
ఓ మై గాడ్ వాట్ షుడ్  ఐ డు

2011-07-20

కవిత: అందం

ఒక ప్రియుడు తన ప్రియురాలుని పొగుడుతూ ఇలా అన్నాడట




సుతిమెత్తని నీ పాదాలు తెచ్చెను గజ్జెలకి అందం

సుమధురమైన నీ పలుకులు తెచ్చెను భాషకి అందం

సువర్ణభరితమైన నీ మోము తెచ్చెను అద్దానికి అందం

సుగుణాలభరితమైన నీతో బంధం తెచ్చెను నాకు ఆనందం

2011-06-29

నా ఆలోచనలు: పెళ్లి

"పెళ్లి అంటే నూరేళ్ళ పంట... ముట్టుకుంటే మంట... ఎందుకొచ్చిన తంట" వీటిలో ఏదో ఒకటి పెళ్లి కాని అమ్మాయి కాని అబ్బాయి కాని మనసులో అనుకునేదే. వాళ్ళు అలా అనుకోవటానికి వారి వారి కారణాలు చాలానే ఉంటాయి. ఇలాంటి పెళ్లి మీద నా ఆలోచనలు చెప్పాలి అని ఈ టపా:)


ఏదో సినిమా(తులసి అనుకుంట) లో వెంకటేష్ గుక్కతిప్పకుండా 2 నిముషాలు చెప్తాడు.పెళ్లి గురించి ఏడు నించి ఒకటి దాక అంకెలు వచ్చేటట్టు చెప్తాడు. నేను కూడా పెళ్లి గురించి అంతే క్లుప్తం గా చెప్పాలి అని అనిపించింది, కాని నాకు అంటే పెళ్లి కాకుండా ఇంట్లో వేరే వాళ్ళకి పెళ్లి పనులు చేసిన అనుభవం వున్న వాడికి కలిగే భావం ఏంటంటే పెళ్ళంటే " "ఏడు"(ఏడాది అని చదువుకోండి) కష్టపడి అమ్మాయి లేదా అబ్బాయి ని వెతికి "ఆరు" గంటల పాటు తంతు చేయించి "ఐదు" రకాలుగా(టీ,కాఫీ,నీళ్ళు,అల్పాహారం, భోజనం) అతిధులని సత్కరించి  "నాలుగు" గోడల మధ్యన నాలుగొందల మందిని కోర్చోబెట్టి "మూడు" ముళ్ళు వేయించి "రెండు" కుటుంబాలని కలిపే "ఒక" రోజు" అంతే..

పెళ్లి జనాల కోసం కాని ఆ జంట కోసం కాదు. వాళ్ళ మధ్యన ప్రేమ ఎప్పుడు చిగురిస్తుందో నేను చెప్పలేను కాని పెళ్ళిలో నూటికి డబ్బై శాతం ప్రేమ పుట్టదు అని నా నమ్మకం. పెళ్ళికి ముందే ప్రేమలో పడితే వాళ్ళకి పెళ్లి చాలా ఆనందం గా వుంటుంది. పెళ్లి తర్వాత ప్రేమలో పడితే వాళ్ళకి పెళ్లి అంతే కంగారు,భయం, ఆనందం కలిపి మిక్సి లో వేసి కలిపినట్టు వుంటుంది. ఇష్టం లేని పెళ్లి అయితే నేను చెప్పకర్లేదు. ఇలాగ ఆ జంట భావాలు అక్కడ పరిస్థితిని బట్టి మారుతుంటాయి. కాని జనాలకి మాత్రం పెళ్లి అంటే మంచి ఆటవిడుపు చుట్టాలని కలిసి కబుర్లు చెప్పుకొని..కొందరు గొప్పలు పోవటానికి కొందరు చాడీలు చెప్పటానికి ఇలా రకరకాలు గా వాళ్ళ ఆనందం పొందటానికి ఏర్పరిచే వేదిక.

ఇక పెళ్ళిలో ఇంకో వర్గం జనాలు వుంటారు వాళ్ళే పెళ్లి పనులు చేసేవాళ్ళు. వాళ్ళని గుర్తించటం చాలా తేలిక పెళ్ళిలో అందరికంటే చెమటలు కక్కుకుంటూ అటు ఇటు తిరుగుతున్నాడు అంటే వాడు పెళ్లి పనులు చేస్తున్నాడు అని అర్ధం. వాళ్ళకి పెళ్లి ఎలా జరిగింది అంటే చెప్పే సమాధానం ఇంత మంది వచ్చారు(భోజనాల  లెక్క) ఇంత ఖర్చు అయ్యింది. వాడిని పెళ్లి కూతురు చీర రంగు తెలియదు పెళ్లి కొడుకు డ్రెస్సు తెలియదు అసలు తాళి కట్టాడో లేదో కూడా కొన్ని సార్లు తెలియదు.

ఇలా విబిన్నమైన వర్గాల జనాలు ఒక చోట మూగి చేసే తంతే పెళ్లి


ఇట్లు
మీ నేస్తం



  

2011-06-03

పంచ్ డైలాగులు

సినిమా తారలు ఐ. టి లో పని చేస్తుంటే వాళ్ళ పంచ్ డైలాగులు ఇలాగ ఉండేవేమో:

చిరంజీవి:
1. వీర బగ్గర్ రెడ్డి...! బాగ్గే కదా అని లైట్ తీసుకుంటే హైకు కట్ చేస్తా!!!

2.తన బగ్గులని వెతకటానికని ఒక కొత్త టెస్టర్ ని తీసుకుంటే ఆ టెస్టర్ తో డైలాగు...
   "థాంక్స్ చెప్పకు..నువ్వు కూడా నాలుగు బగ్గులు వదిలేసి ఇంకో ముగ్గురికి ఉద్యోగం ఇప్పించు...వాళ్ళని థాంక్స్ కి బదులుగా ఇంకో ముగ్గురికి ఇప్పించమని చెప్పు"

౩. గాంధీగిరి చేస్తున్న చిరంజీవి కి ఒక టెస్టర్ వచ్చి ఇలాగ చెప్పాడు 
" అన్న ఒక డెవలపర్ వున్నాడు అన్న రోజు అదే బగ్గు పెట్టి కోడ్ కమిట్ చేస్తున్నాడు..నేను టెస్ట్ చేయలేక పోతున్న అన్న"
"కంగారు పడకు తమ్ముడు...ఇక నించి వాడు ఆ బగ్గు పెట్టినప్పుడల్లా నవ్వుతు ఆ బగ్గు రిపోర్ట్ డిలీట్ చేసేయి వాడి ముందే వాడే మారతాడు"

రెండు రోజులు పోయాక 
"ఏంటి  తమ్ముడు వాడు ఆ బగ్గు పెట్టటం మానేసాడా?"
"లేదన్నయ్య నన్ను మా మేనేజర్ కంపని నించి తరిమేసాడు"


బాలయ్య:
1.  చూడు పాజిటివ్ టెస్టింగ్ ఏ చూడు! నెగెటివ్ చూడకు! మాడిపోతావ్!! పిచ్చోదివైపోతావ్!!!
2. నీ కంపనీ కి వచ్చా!! నీ టీము లోకి వచ్చా!! నువ్వు చిన్నప్పుడు నేర్చుకున్నది సి# కోడె అయితే !! నువ్వు నిజంగానే ఈ మోడ్యులు చేసుంటే!! చెకిన్ చేయరా చూసుకుందాం!!
౩. క్లయింటు పోసిషన్ లో వున్నా బాలయ్య "ఇష్యులతో కాదురా చేయింజు రెక్వేస్టులతో చంపేస్తా"

  
మహేష్ బాబు:
1 . ఎప్పుడోచ్చాం అని కాదన్నయ్య బగ్గు పెట్టామా లేదా అన్నది ఇంపార్టెంట్ 
2 . ఒక్క సారి కోడ్ చేస్తే నా లాజిక్ నాకే అర్ధం కాదు
౩. ఎవడు కోడ్ చేస్తే బ్రౌజరు దిమ్మ తిరిగి మైండ్ బ్లాక్ అవుతుందో వాడే పండుగాడు
4. బగ్గులు చూడాలి అనుకో పర్లేదు..కోడు చూడలనుకోకు పిచ్చేక్కిపోతావ్

జూ. ఏన్.టి. ఆర్

1 .  గూగుల్  తోడూ ఇష్యూ దొరక్కుండా కోడ్ చేస్తా
2 .  ఈ సీమలో మొదట బగ్గు చేసింది మాతాత మొదట క్రాష్ చేసింది మా బాబాయి...వాటితో నన్ను బయపెట్టలేరు..(క్యు.ఏ కి వార్నింగ్ ఇస్తూ)
౩. ఆన్ సైటు నించి వచ్చాడు సాఫ్టుగా లవర్ బాయ్ లాగున్నాడు అనుకోవద్దు క్యారెక్టర్ కొట్టగా వుందని ట్రై చేశాను లోపల ఆఫ్ షోరూ డెవలపర్ అలానే ఉన్నాడు...బయటకి వస్తే రచ్చ రచ్చె...

నోట్: పైన రాసిన డయిలాగులు ఎవరిని కించపరచటానికి కాదు గమనించగలరు

ఈ ఆలోచన ఇచ్చిన సూర్యపవన్ కి నా కృతఙ్ఞతలు.

ఇట్లు
మీ నేస్తం

2011-03-24

కధ: చావా??? బ్రతుకా???

కారుమబ్బులు కమ్ముతున్న సమయం..కుమార్ ఆకాశాన్ని పట్టించుకొనే పరిస్థితిలో లేడు. తన ముందిప్పుడు రెండే మెదులుతున్నాయి. ఒకటి తనను ఇంతటివాడిని చేసిన తల్లిదండ్రులు రెండు తను ప్రేమించిన సరోజ. వాళ్ళలో ఎవరిని వదులుకోలేడు కాని ఇద్దరు ఉండే దారి కనపడట్లేదు. చాలా రోజులనించి ఈ సమస్య పరిష్కారం కోసం అలోచించి ఇంకా ఆలోచించలేక ఏ సమాధానం దొరకక తన చావుతో సమస్య పరిష్కరిద్దాము అన్న నిర్ణయానికి వచ్చి దగ్గరలో ఉన్న నిర్జన కొండమీద పురుగుమందు తాగటానికి నిర్ణయించుకున్నాడు.

కొండ మీద కి వెళ్లి కూర్చొని ఒక్క సారి తన వారితో మాట్లాడాలి అని నిర్ణయించుకున్నాడు. ముందుగానే కొని తెచ్చుకున్న శీతల పానియము, పురుగుల మందు డబ్బాలు పక్కన పెట్టి ఇంటికి కాల్ చేసాడు. ఫోన్ ఎత్తిన అమ్మతో "హలో అమ్మా" అని ఉబికివస్తున్న బాధని దిగమింగుతూ మాట్లాడుతున్నాడు.

"హలో కుమార్ ఏమైందిరా ఎందుకు అంత బాధ పడుతున్నావ్" కంగారుగా అడిగింది అమ్మ. తను ఏడుస్తున్న విషయం అమ్మకి ఎలా తెలిసిందా అని ఆలోచిస్తూనే ఇంకా ఏడుపు ఆపుకోవటం తనవల్ల కాక పెట్టేసాడు కుమార్.

ఎంత సేపు ఏడిచాడో తెలియదు కళ్ళు తుడుచుకొని మళ్ళి ఇంటికి కాల్ చేద్దాము అని ఫోను తీసాడు. ఈ లోపు ఇంటినించి పదిసార్లు కాల్ వచ్చింది అని తను ఎత్తలేదు అని చూసి వాళ్ళకి కాల్ చేసాడు. ఈ సరి ఫోన్ నాన్న ఎత్తారు "ఏమైందిరా ఎక్కడున్నావ్" అడిగారు నాన్న

"నాన్న నేను ఆ అమ్మాయిని మర్చిపోలేను" అన్నాడు కుమార్

నా: "ముందు నువ్వు ఎక్కడున్నావో చెప్పు"

కు: "నన్ను చెప్పనివ్వండి నాన్న. నేను ఆ అమ్మాయిని మర్చిపోలేను. అలాగని మిమ్మల్ని వదులు కోలేను. నా వల్ల కావట్లేదు నాన్న నేను ఇలాగ రెండిటి మధ్యన ఉండలేక పోతున్నా " గబగబా చెప్పేసి బోరున ఏడ్చేసాడు.

నా: ఏదో తేడాగా మాట్లాడుతున్నాడు ఏమి చేసుకుంటున్నాడో ఏమో అని భయాన్ని ఒక పక్కన దాచి ధైర్యం నటిస్తూ "అవన్నీ మనం మాట్లాడదాం ముందు నువ్వు ఎక్కడున్నావ్? సెలవ పెట్టి  ఇంటికిరా. ఇంటి దగ్గర కూర్చొని మాట్లాడదాం"

కు: అతి కష్టం మీద మాటలు పలుకుతూ గుండె వేగం బాగా పెరిగిపోయింది...కళ్ళు ఏడ్చి ఏడ్చి చింత నిప్పులలాగా వున్నాయి..తన శరీరం మీద చీమలు పాకుతున్న గుర్తించలేని స్థితిలో వున్నాడు.."లేదు నాన్న నేను ఇంకా ఇంటికి రాను నా వల్ల కాదు ఇంకా ఈ నరకం అనుభవించటం..మీకు మీ పరువు ప్రతిష్టలు కావాలి..తనకి నేను కావాలి ..నాకు మీరిద్దరూ కావాలి ..మీరు తనని ఒప్పుకోలేరు... ఈ సమస్య ఎప్పటికీ తీరదు నాన్న"

నా: "నువ్వు చాలా కోపం లో వున్నట్టు వున్నావ్ ముందు ఎక్కడ ఉన్న ఇంటికి రా మనం కూర్చొని ఆలోచిద్దాము" ఏదో పిచ్చి పని చేయబోతున్నాడు అని అర్ధం అయ్యి గొంతులో ఆ భయం తెలుస్తోంది. 

కు: "నాన్న మీరు నాకు చాలా చేసారు నేను అడిగిందల్లా ఇచ్చారు. ఆ అమ్మాయి విషయంలో ఎందుకు నాన్న అంత పట్టుదల మీకు??"

నా: "ఆ అమ్మాయి విషయంలో పట్టుదల ఏమి లేదు రా నాకు నీ వెనుక మీ చెల్లి ఉంది ఇప్పుడు నువ్వు ఆ అమ్మాయిని చేసుకుంటే సమాజంలో మనం తలఎత్తుకోగాలమా??సమాజం సంగతి వదిలేయి ఆ అమ్మాయితో మేము కలిసి ఉండలేము రా....నేను ఈ ఊరిలో నా చిన్నప్పటి నించి ఉంటున్నా ఇప్పుడు నువ్వు ఆ అమ్మాయిని  చేసుకుంటే నేను ఇంకా ఇక్కడ ఉండలేను వేరే ఊరు వెతుకోవలిసిందే "

కు: "ఇంకా మీకు ఆ కష్టం వుండదు నాన్న ఈ రోజుతో మీరు నా గురించి ఆలోచించకర్లేదు...ఒక వేళ మీరు ఆలోచించినా అది తెలుసుకొనే పరిస్థితిలో నేను ఉండను..నాన్న మీరు నాకు ఎంతో చేసారు దాని ఋణం నేను ఎప్పటికి తీర్చుకోలేను.."
ఇంకా మాట్లాడలేక ఫోను కట్ చేసేసాడు కుమార్.

తనలో ఎన్నో ఆలోచనలు...చాలా భయం...అలాగే చాలా ధైర్యం...రెండు ఒకే సారి  ఎలా వున్నాయో అర్ధం కాకుండా వుంది...ఒక క్షణం ఎంతో ధైర్యంగా అనిపిస్తోంది ఇంకొక క్షణం అయినవాళ్ళు గుర్తొచ్చి భయం వేస్తోంది....తను ఇన్నాళ్ళు సమాజం ముందు భయపడి ఆపుకున్న కన్నీళ్ళంతా ఒక్క ఉదుటున తన కంట్లోనించి రాలుతున్నాయ్...అలా ఏడుస్తూ ఎంతసేపు అక్కడ ఉన్నాడో తనకే తెలియదు...సెల్లు వంక చూస్తే ఇంటి నించి చాలా కాల్స్ వచ్చాయి. మళ్ళి వాళ్ళకి కాల్ చేసే ధైర్యం లేదు...అందుకే ఇంక సరోజకి చేద్దాం అని నిర్ణయించుకున్నాడు.

స: "హలో"
కు: " హాయ్ సరోజ...ఎక్కడున్నావ్??" సాద్యమైనంత దైర్యం నటిస్తూ మాట్లాడుతున్నాడు కుమార్
స: "రూములో వున్నాను...ఎక్కడికి వెళ్ళిపోయావు నేను ఫోన్ చేస్తే ఎత్తలేదు పొద్దున్న...మీ రూమ్మేట్ కి కాల్ చేస్తే పొద్దునే బయటకి వెళ్ళాడు అని చెప్పాడు"
కు: " సరోజా నువ్వంటే నాకు చాలా ఇష్టం..నువ్వు లేకుండా నేను బ్రతకలేను"
స: "నాకు కూడా నువ్వంటే ప్రాణంరా...ఏంటి  ఇప్పుడు సడన్ గా  ఈ మాటలు ఎందుకు...ఏమైంది అసలు ఎక్కడున్నావ్"

ప్రాణం అన్న మాట వినగానే మళ్ళి కుమార్ కళ్ళలో నీళ్ళు తిరగడం మొదలైంది...

కు: " నేను చెప్పేది ఎదురు ప్రశ్న వేయకుండా విను...నీ లాంటి మంచి దానికి, అందగాత్తెకి నాకంటే చాలా మంచి కుర్రాడు దొరుకుతాడు. నేను నీకు సరిపోనురా..."

స: "పిచ్చి పిచ్చిగా మాట్లాడకు...అసలు ఏమైంది...నువ్వు కాకుండా నేను ఎవరిని చేసుకోనని చెప్పాను కదా...అసలు ఏమి జరిగింది చెప్పు ? ఎక్కడ వున్నావ్??"
సరోజకి అంతా అయోమయంగా భయంగా వున్నది... తన్నుకు వస్తున్న దుఃఖాన్ని తన స్నేహితులకి తెలియకుండా ఆపటం చాలా కష్టం గా వుంది...చకచకా  మేడమేట్లు ఎక్కుతోంది.
కు:" సరు(సరోజ ముద్దు పేరు) నేను చెప్పేది  విను..మా ఇంట్లో మన పెళ్ళికి ఒప్పుకోరు...మీ ఇంట్లో కూడా ఒప్పుకోవట్లేదు...మన వాళ్ళని కాదని పెళ్ళిచేసుకోవడం మన ఇద్దరికీ ఇష్టం లేదు...ఈ పరిస్థితుల్లో మన పెళ్లి అవ్వటం అసంభవం..."

స: "మన పెద్దవాళ్ళని మారుద్దాం రా...వాళ్ళు మారతారు ఖచ్చితంగా...నిన్ను కాదు అని నేను ఎవ్వరిని చేసుకోనని చెప్పేసాను ఇంట్లో...చేసుకోను కూడా...ఎంతకాలమైనా పర్లేదు ఎదురుచూద్దాం...వాళ్ళని ఒప్పిద్దాం...అసలు నువ్వు ఎక్కడున్నావ్ అది చెప్పు ముందు.."

కు: "వాళ్ళు మారరురా...నాకు ఆ ఆశ చచ్చిపోయింది...అందుకే నేను కూడా చచ్చిపోదాం అని నిర్ణయించుకున్నా"
సరోజకి గుండె ఆగినంత పని అయ్యింది...ఏమి చెప్పాలో తెలియదు...తన ఇంట్లో వాళ్ళ తర్వాత తనని అంతలా అర్ధం చేసుకున్న వ్యక్తి కుమార్...తనతో జీవితం పంచుకోవాలి అనుకుంది...గత రెండు సంవత్సరాలుగా ఇంట్లో గొడవలు అవుతున్నాయి ఈ విషయం మీద...ఈ సంఘటనలు అన్ని ఒక్క రెండు సెకనులలో తన మదిలో తిరిగాయి...కుమార్ లేని తన జీవితం ఊహించటం కూడా అసాధ్యం తనకి...ఇప్పుడు తను కుమార్ ని ఆపాలి...తను కుమార్ ఇలాంటి పని చేస్తాడు అని కూడా అనుకోలేదు...ఎన్నో సార్లు తను భయపడి చనిపోదాము అనుకున్నా కుమార్ చక్కగా తన మాటలతో సముదాయించి ఆ ఆలోచనలు రాకుండా చేసేవాడు...అలాంటి కుమార్ ఇప్పుడు ఆత్మహత్య చేసుకుంటాను అంటున్నాడు...తనకి వున్న బలం కుమార్ తన బలహీనత కూడా కుమారే...కుమార్ కి ఏమన్నా చిన్న దెబ్బ తగిలినా సరోజ విలావిలాడిపోతుంది. తను తుమ్మగానే డాక్టర్ ని కలిసే దాక బుర్ర తినేస్తుంది...అట్లాంటిది కుమార్ చెప్పింది విన్నాక తన కాళ్ళ కింద నెల కదిలిపోయినట్లు అనిపించింది...ఎలాగైనా కుమార్ ని రక్షించుకోవాలి అనుకుంది కాని ఎలాగా అన్నది అర్ధం కావటం లేదు.

కు: "సరోజ వింటున్నావా" అటునించి సమాదానం రాక పోయే సరికి అడిగాడు కుమార్. కుమార్ కూడా సరోజ గురించి ఆలోచిస్తున్నాడు. తను ఇలా చెప్పటం సరోజాకి చాలా బాధ కలిగిస్తుంది అని తెలుసు కుమార్ కి. కాని తనకి ఇంతకంటే మంచి పరిష్కారం కనిపించలేదు.
స: "విన్నాను కాని నేను విన్నది నమ్మబుద్ధి కావట్లేదు...నువ్వేనా ఇలా మాట్లాడింది...ఇలాంటి నిర్ణయం తీసుకొనే ముందు నాకు ఒక్క సరి చెప్పాలి కదా...నీ కోసం నేను అన్ని వదులుకొని వచ్చేస్తానురా...నువ్వు అలాంటి పనులు ఏమి చేయకు...ఎక్కడ ఉన్నవో చెప్పు ముందు ...అసలు చావే దేనికి పరిష్కారం అయితే నేను కూడా వస్తాను నీకు తోడుగా ...ఇక్కడ ఎటు నీ తోడూ కాలేక పోతున్న కనీసం చావులో అవుతాను...ప్లీజ్ చెప్పవా"
ఏమి మాట్లాడుతోందో తనకి తెలియట్లేదు మదిలో మెదిలిన ప్రతి ఆలోచన అలాగా చెప్పేస్తోంది సరోజ...తనకి ఏడుపు వస్తోంది...కళ్ళ వెంట నీళ్ళు జలపాతం లాగా కారుతున్నాయి.
కు: "లేదురా...నువ్వు బాగుండాలి...నీకు మంచి జీవితం వుండాలి...ఇంట్లో ఒప్పుకోరు అని తెలిసి ప్రేమించటం నా తప్పు నా తప్పుకి నేనే శిక్ష అనుభవించాలి.."

సరోజ ఇంక తను ఎంత చెప్పిన కుమార్ వినడని  అర్ధం అయిపొయింది....

స: "సరేరా నువ్వు చచ్చిపో నీ తప్పు కాబట్టి...కాని నా సంగతేంటి నీ కోసం నేను రెండేళ్ళగా ఇంట్లో గొడవ పడుతున్న ఇప్పుడు వాళ్ళకి ఎలా మొహం చూపించాలి...పోనీ వాళ్ళని వదిలేయి మీ తల్లిదండ్రులని ఎలా ఎదుర్కోవాలి...ఎప్పుడు నాతో చెప్తుండేవాడివి కదా...నీకు ఏ కష్టం వచ్చినా ఎదుర్కోవటానికి నీకు తోడుగా నేను వుంటాను అని...నాకు తోడుగా ఎప్పుడు వుంటాను అని...అవన్నీ అబద్దాలా??...ఒక్క సారి ఆలోచించు...నువ్వు లేకుండా నేను ఎలా ఉండగలను...నువ్వే నా ప్రాణం రా...నువ్వే లేక పోతే నేను ఇంక ఎలా బ్రతకాలి??"

కుమార్ కి ఆ మాటలు తూటాల్లా తన గుండెని తాకాయి...ఇంక సరోజ తో మాట్లాడలేక కట్ చేసేసాడు.వెంటనే ఫోన్ మోగింది నాన్న కాల్ చేస్తున్నారు.

కు: "హలో"
నా: "అరేయ్ నాకు చాలా కంగారుగా వుంది అసలు ఎక్కడున్నావ్ చెప్పు ... నేను వస్తాను మనం మాట్లాడదాం.."
కు: " ఇంక మాట్లాడేది ఏమి లేదు నాన్న నేను చచ్చిపోదాము అని నిర్ణయించుకున్నాను" ఎక్కడినించో ధైర్యం తెచ్చుకొని చెప్పేసాడు కుమార్.

అనుకున్నదంతా జరిగింది అని నాన్న బాదపడుతూ వీడిని ఎలాగన్నా ఆపాలి అన్న తాపత్రయం తో ఏమి చేయాలి అని ఆలోచిస్తున్నారు...

నా: "అంత పని చేయమాకు రా...మా ఆశలన్నీ నీ మీదే వున్నాయి...నువ్వు లేకుండా మేము ఉండలేమురా...అరేయ్ ఆ ఒక్క అమ్మాయి దక్కక పోతే చనిపోవలా చెప్పు...చినప్పటినుంచి నువ్వు అడిగిందల్లా ఇచ్చాం కదరా... ఈ ఒక్క విషయం లో ఎందుకు కాదంటున్నారు  అని ఆలోచించరా...నాన్నా నా మాట వినరా ఒక్క అవకాశం ఇవ్వరా నాకు నీతో మాట్లాడడానికి...నువ్వు లేకుండా మేము ఎలా వుండగలమురా...మీ అమ్మ అసలు తట్టుకోలేదు...ఒక్క అవకాశం ఇవ్వరా...నువ్వు ఎక్కడున్నావో చెప్పరా నేను వస్తాను కావాలి అంటే దూరం గా నుంచుని మాట్లాడతాను...ఇన్నేళ్ళు పెంచినందుకు ఒక్క అవకాశం ఇవ్వరా"

ఎప్పుడు ఎంతో గంబీరం గా మాట్లాడే నాన్న అంతలా బ్రతిమిలడుతుంటే సందిగ్దంలో పడ్డాడు కుమార్...తనని ఇంతలా ప్రేమించే అమ్మనాన్నలని, అమ్మాయిని వదిలేసి చనిపోవటం ఎంత వరకు భావ్యం అని ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి... కాని తను ఇప్పుడు వెనక్కి తగ్గితే సమస్య మళ్ళి అలానే వుంటుంది అన్న ఆలోచన ఒక వైపు తొలచి వేస్తోంది...

నా: "అయినా నువ్వు చనిపోవాలి అనుకుంటే...నాకు చెప్పు నేను కూడా ఇక్కడ ఒక పురుగుల మందు డబ్బా తెచ్చుకొని అందరికి పోసి నేను తాగుతాను...నువ్వు చనిపోతే ఆ బాధ భరించే కంటే మేమి కూడా చనిపోవటం సులువు మాకు...అయినా చావు అనేది మార్గం కాదురా...నా మాట విను ఒక్క సారి కలువు నన్ను...దయ చేసి ఒక్క సారి కలువు " అని కంటతడి పెట్టుకున్నారు

ఒక్క సారి అందరి మాటలు విన్న కుమార్ కి తను చనిపోతే ఎంతమంది చనిపొతారో అని కళ్ళముందు కదిలింది...తన జీవితం లో ముఖ్యమైనవారందరూ చనిపోతారు అది కూడా తన వల్ల!!! అన్న ఆలోచన తన మెదడుని ఆక్రమించింది...చేతిలో వున్నా పురుగులమందు సీసా...కిందకి విసిరేసి తిరిగి రూముకి బయల్దేరాడు కుమార్...అప్పుడే అస్తమిస్తున్న సూర్యుడి ఎరుపు...కుమార్ కంటి ఎరుపు ముందు వెలవెల పోయింది...తను ఇంటికి, సరోజకి ఫోను చేసి తన నిర్ణయం చెప్పాడు..తరవాత ఇంకెప్పుడు కుమార్ ఆత్మహత్యా ప్రయత్నం చేయలేదు.

----------------*****కధ సమాప్తం*****------------------మీ నేస్తం




2010-11-18

ఆచారాలు: మైలు

చిన్నప్పటి నించి మనకి మన పెద్దవాళ్ళు చాలా చెప్తుంటారు. ఉదాహరణకి పగిలిన అద్దంలో తల దువ్వకూడదు, రాత్రిళ్ళు గోళ్ళు తీయకూడదు ఇలాగ. కాని ఎందుకు అని అడిగితే మాత్రం చాలావరకు "అది మన ఆచారం" అనో "అది అంతే" అనో సమాధానం వస్తుంది. నాకు ఇది నచ్చక నేనే సమాధానం వెతకటం మొదలు పెట్టాను. ఇవి కేవలం నా ఊహాజనిత కారణాలే  నిజమైన కారణాలు అవచ్చు కాకపోనువచ్చు.

ఈ మధ్య వరకు నేను మన పూర్వికులు ఈ కట్టుబాట్లు ఆచారాలు అసలు ఆలోచించకుండా అప్పటి వ్యవస్థ తగట్టు పెట్టారు అని అనుకున్నాను కాని ఈ మధ్యనే మా నాన్నగారు ఏదో ఒక సందేహం నివృత్తి చేసుకుందాము అని "పరాశర స్తుతి" అంతర్జాలం లో వెతికి పెట్టమన్నారు. ఎంత వెతికినా దాని ఆంగ్ల అనువాద ప్రచురణ మాత్రమే దొరికింది. నేను అందులో ఒకేఒక భాగము చదివాను ఆ  భాగము ఒక మనిషి పోతే ఎన్ని రోజులు మైలు పట్టాలి అన్నదాని మీద అది చదివాక వాళ్ళ ఆలోచనలు నాకు చాలా బాగా అర్ధం అయ్యాయి.

ఆ గ్రంధం ప్రకారం ఎవరు ఎలా పోయిన ఇన్ని రోజులు అని లేదు. మనిషి జబ్బు వాళ్ళ పోతే ఇన్ని రోజులు, విషప్రభావం తో పోతే ఇన్ని రోజులు ఇలా రాసి ఉంది. దాని బట్టి నాకు ఏమి అర్ధం అయ్యింది అంటే మైలు అన్నది వాళ్ళు పెట్టింది ఆ చావు వల్ల  వచ్చిన  హానికరమైన పదార్దాలు/క్రిములు ఎక్కువమందికి పాక కుండ వుండాలి అని ఇలాంటి కట్టుబాటు పెట్టారు అని అంతే తప్ప ఇంకో ఉద్దేశం లేదని.

ఇంకా పరాశర మహాముని మైలు లో ఇచ్చిన సవరణలు చదివాక నాకు వాళ్ళ దూరాలోచన ఏంటో తెలిసింది. అందుకే ఏమో పెద్దలు అంటారు "పెద్దవాళ్ళ మాట చద్దన్నం మూట" అని. కాని ఒకింత బాధగా అనిపించింది ఇంత బాగా ఆలోచించి ఆయన రాస్తే దానిని తరతరాలుగా మార్చేస్తూ వచ్చి దానికి విలువలేకుండా చేస్తున్నందుకు :( . ఆ పుస్తకం పూర్తిగా చదివిన తర్వాత మీకు ఏముంది అన్నది వివరంగా మళ్లీ రాయాలి అనుకుంటున్నాను ఈ లోపు మీకు ఓపిక తీరిక ఉంటే మీరే చదువుకోండి మీకు అర్ధం అవుతుంది అయన ఎంత బాగా ఆలోచించారో!!!

2010-05-31

నన్ను చేరగా రావా చెలి................

చిరుగాలుల అలజడిలో నిలిచిన ఈ చిరుదీపాన్ని  కాపాడగ  రావా  చెలి  ఈ  వెన్నలరాతిరిలో
కాలిఅందియల  సవ్వడికోసం  విలపించే  నా  హృదయాన్ని ఓదార్చగ రావా చెలి ఈ వేకువజాములో
కంటిపాపల కవ్వింతలులేక కన్నీరైన నా జీవితాన్ని వెలిగించగా రావా  సఖి  ఈ  నడిజాములో
మెరుపులా మెరిసిన నీ జాడలేక తపిస్తున్న నా ఎదని ఆక్రమించగా రావా సఖి ఈ సాయంసంధ్యలో

2010-05-07

ఎండాకాలపు వాన చిత్రాలు

చినుకుల సవ్వడిలో చిన్నారుల పడవల ఆటలు
పగిలిన గుండెలతో రైతుల మూగ మాటలు
నిలిచిన నీటితో  ఉద్యోగుల బాధలు
ఇవ్వేలే ఎండాకాలపు వాన చిత్రాలు

2010-05-05

పాపం హైదరాబాదు పొలీసులు....:(

మొన్న నేను ఆఫీసునించి రూముకి బస్సులో వెళ్తున్నా. మాధాపూర్ నించి మా రూము 14 కిలోమీటర్లు. అందుకే రోజు బస్సు ఎక్కి నిద్రపొవటం నా అలవాటు. అలాగే మొన్న కూడా నిద్రపొతుంటే మసబ్ టాంక్ దగ్గర బస్సు ఆపేసారు. నేను నిద్రలేచి ఎందుకు అని అలొచించేలొపే ఒక కానిస్టేబుల్ వచ్చి "బ్యాగ్గు తెరిచి చూపించండి" అని అడిగాడు. నేను అలానే చేసాను. బస్సులో అందరివి చూసి వాళ్ళు వెళ్ళిపొయారు. కాని వాళ్ళ ఆలొచన నా మనసు నించి వెళ్ళలేదు.

ఇప్పట్లో టిఫిన్ బాక్స్ బాంబులని, మానవ బాంబులని ఉగ్రవాదులు ఏన్నొ కొత్త విధాలలో దాడి చేస్తుంటే వాటిని ఎదుర్కొటానికి పొలీసులకి వున్నవి అరకొర మెటలు డిటెక్టర్లు, పొలీసు కుక్కలు. మా బస్సు లో ఎక్కిన వాళ్ళకి ఐతే ఆ సదుపాయాలు కూడా లేవు. మా బస్సులో కనుక ఇలాంటి బాంబు ఏదైనా ఉండి ఉంటే అందరము ఈ పాటికి పొయుండెవాళ్ళం. మా సంగతి ఇప్పటికి పక్కన పెడితే ఆ చెకింగ్ కి వచ్చిన పొలీసులకి తెలుసు వాళ్ళ దగ్గర వున్న ఆయుధాలు ఎందుకు పనికి రావు అని.. ఒక వేళ నిజంగా అక్కడ తీవ్రవాది ఉండి ఉంటే వాడి దగ్గర తుపాకి అన్నా ఉండి ఉంటుంది దానిని ఆ కానిస్టబుల్ లాఠితో ఎలా ఎదుర్కొగలడు??

ఒకవేళ ఎక్కడన్నా ఒక బాంబు పేలితే వచ్చే మొదటి విమర్శ "ఇది కేవలం నిఘా వర్గాల వైఫల్యం" లేక పొతే "ఇది మన పోలీసు వారి వైఫల్యం". ఈ విమర్శలు  చేసేది మంత్రులు ఇంకా మీడియా వాళ్ళు. ఏ బాంబు పెలేదాక వాళ్ళ  వైఫల్యాలు ఎందుకు గుర్తించలేక పోతోంది ప్రభుత్వం ఇంకా మీడియా.. ఎన్ని స్కాములని రహస్య కెమెరాలతో చిత్రించి చూపించే మీడియా తీవ్రవాదులని ఎందుకు బందించలేక పోతోంది తమ రహస్య కెమెరాలలో?
 
ప్రాణాలకి తెగించి చెకింగ్ చేస్తున్న ఆ పోలీసు వాళ్ళకి ఎందుకు అత్యాదునిక పరికరాలు లేవు దీని మీద ఎందుకు అసెంబ్లీ ఆపారు. ప్రాణం కన్నా ప్రాంతమో డాములో పెద్దవా?  పోలీసు బాగోగులు గురించి గమనించాల్సిన బాధ్యత ప్రభుత్వానికి లేదా?  వారికి పెద్ద జీతాలు ఎలాగో ఇవ్వరు కనీసం వారికి ఆధునిక పరికరలిచ్చి అయినా సహకరించారా? అందుకే నాకు అనిపించింది "పాపం హైదరాబాదు పోలీసులు :( "

2010-05-04

వేచి ఉంటానే చెలి నీ కొరకు

నీ కోసం వేచిన నా కళ్ళు అలసినా
నీ ధ్యానంలో మరచిన నా జీవితం పిలిచినా
వేచి ఉంటానే చెలి నా తుదిస్వాస వరకు
వేచి ఉంటానే సఖి నా గొంతు మూగబోయే వరకు..

2010-04-28

ఈ వేసవి వేడి తట్టుకోలేకపోతున్నాం

నిన్న నేను కొంచెం ఆలస్యంగా  నిద్రలేవటం వాళ్ళ ఆఫీస్ కి వచ్చేసరికి 11 అయ్యింది. వచ్చేసరికి చొక్కా తడవటం ఎండటం కూడా అయ్యిపోయింది. నా చిన్నతనం అంతా దాదాపుగా విజయవాడ దగ్గరలో అవ్వటం వల్లనేమో వడదెబ్బ కొట్టకుండా తట్టుకున్నాను లేక పోతే ఈ ఎండకి నేను నిమ్స్ లో భర్తీ  అవ్వాల్సి వచ్చేది.

నాలుగు సంవత్సరాలు క్రితం నేను హైదరాబాదు వచ్చినప్పుడు ఇలా వుండేది కాదు ఎంత ఎండ వున్నా   చెమట వచ్చేది కాదు. కాని ఈ మద్యన బాగా చెమట వస్తోంది. సరే నిన్న ఆఫీస్ లో పని వత్తిడి తక్కువ వుండటం వల్ల నా ఆలోచనలు ఎండమీదకి మళ్ళాయి. అసలు ఇంత ఎండలు రావటానికి కారణం ఏంటి అని ఆలోచించటం మొదలుపెట్టాను.

నా ఆలోచనలలో తెలిందేంటి అంటే  ఇంత ఎండ ఉండటానికి కారణం మనందరి స్వార్ధం...కేవలం మన స్వార్ధం మాత్రమే..దేవుడు మనకి బుర్రని ఇచ్చాడు అని మురిసిపోయే  మనిషి కి  దాని తో పాటు తనకి గంపెడు స్వార్ధం కూడా వుంది అని గుర్తించటానికి ఇష్టపడడు...

ఇంతకీ నేను చెప్పాలి అనుకున్నది  ఏంటంటే నేను ఒక గంట బుర్ర గోక్కుంటే నాకు అర్ధం అయ్యింది ఏంటంటే ఈ వేడికి కారణం మనమే హైదరాబాదు వాసులం.. వున్నా అన్ని కొండలని బండాలని పగలకొట్టి...చెట్లన్నీ తెగనరికి బహుళ అంతస్తుల మేడలు కడతాము..వాటిని కొనటానికి మనం మన జీవితాలలో కొన్ని సంవత్సరాలు గాడిద చాకిరికి కూడా సిద్దమవుతాం(ఈ ఎం ఐ కట్టాలికదా )..ఇదంతా నేను తప్పు అనట్లేదు కాని ఇక్కడ ఒక చిన్న నష్టాన్ని మనం గుర్తించట్లేదు మనం ప్రకృతికి నష్టం చేస్తున్నాం కాబట్టి ఆ నష్టాన్ని భర్తీ చేయటం మన కనీస బాధ్యత అది మరచిపోతున్నాం..

దీనివల్ల మనం విపరీతమైన ఎండలు మాత్రమే కాదు మన భావితరాలను కూడా భవిష్యత్తు లేకుండా చేస్తున్నాం.. చెట్లు లేక పోవటం వల్ల భూగర్భ జలాలు  ఇక్కడ ఉండట్లేదు దాని వల్ల మన మనకి నీటి ఎద్దడి ఏర్పడుతోంది ఈ పరిస్తితి ఇలాగే కొనసాగితే కొన్ని రోజులకి హైదరాబాదు మరో ఎడారిలాగా తయారు అవుతుంది.

ఇప్పటికైనా కళ్ళు తెరుద్దాం మనం పెద్ద పెద్ద తోటలు పెంచానవసరం లేదు. ప్రతి ఒకళ్ళు వారి ఇళ్ళలో ఒక చెట్టు నాటితే చాలు మళ్ళి నీటి ఎద్దడి విపరీతమైన ఎండలు ఉండనే ఉండవు..

కొన్ని సలహాలు:
1 . ఇండిపెండెంట్ ఇల్లు కలవారు మీ ఇంటి వాకిట్లో  కాని దొడ్లోకాని ఒక వేప చెట్టు పెంచండి దీని వల్ల మీకు చాలా లాబాలు వుంటాయి
లాభాలు:
     అ. వేపచెట్టు గాలి చాలా రోగాలను దూరం గా ఉంచుతుంది..దీని వల్ల మీకు ఆసుపత్రి బిల్లు ఆదా అవుతుంది
     ఆ. చల్ల గాలి వీస్తుంది విద్యుత్ కోత సమయం లో దీని కింద పడుకుంటే మీకు ఎ.సి దండగ అనిపిస్తుంది
     ఇ. వీప చెట్టుకు ఎన్నో మూలికా విలువలు వున్నాయి చాలా దెబ్బలని నయం చేయగల శక్తీ వుంది
     ఈ. ఇక ఉగాదికి మీరు వ్యాపారం పెట్టచ్చు అని నేను ప్రఎకంగా చెప్పకర్లేదు అనుకుంటా:)
     ఉ. పెద్దపెద్ద వేళ్ళు ఉండవు కాబట్టి పునాదులు పాడుఅవ్వవు
నష్టాలు:
     అ. ఊడవటం కష్టం గా వుంటుంది చాలా ఆకులు రాలుతుంటాయి

2 . అపార్టుమెంట్ కలవారు వారి సంఘానికి చెప్పి వేపచెట్లు నాటించవచ్చు.
౩.అద్దె ఇంటిలో వుండే వారు చిన్న చిన్న మొక్కలు పెంచుకోవచ్చు వాటిని ఇల్లుమారే సమయంలో మార్చటం తేలికగా వుంటుంది.

ఈ చెట్లు పెంచటానికి మీరు పడాల్సిన శ్రమ పెద్దగ ఏమి వుండదు.. రోజు మీరు  ఆఫీసుకి వెళ్ళేటప్పుడు ఒక సారి దానికి నీరు పోస్తే సరిపోతుంది..చాలా వరకు వేపకి తెగులు రాదు కాని ఏమైనా వస్తే ఒక రోజు పురుగు మాడు కొట్టాలి అంతే...

మీరు చేసే ఈ చిన్న పని మీ పిల్లల భవిష్యత్తుని మార్చగలదు..నేను చెప్పను అని కాదు మీరే ఆలోచించుకోండి...మీరు మొక్కలు నాటతారు అని ఆశిస్తూ సెలవ్...

మీ నేస్తం

 


     

2010-02-22

నా కవిత--ఏమి తెలుసు ప్రేమ గురించి?

ఎల్లలు లేని అలలకేమి తెలుసు స్వాతంత్రం గురించి
ఎగర లేని గువ్వకేమి తెలుసు ఆకాశం గురించి
ఎండలు లేని గడ్దకేమి తెలుసు వడగాలి గురించి
మనసు లేని మనిషి కేమి తెలుసు ప్రేమ గురించి

2009-11-11

ఏక్ నిరంజన్ పారడి

హైకూ లేదు గిఫ్తు లేదు పండక్కి ఇచ్చే బోనస్ లేదు ఏక్ నిరంజన్..
లక్కు లేదు కిక్కు లేదు వేళకి ఇంటికి వెళ్లే యోగం లేదు ఏక్ నిరంజన్...
జావా రాదు... నాకు జే.స్.పి రాదు.
.నెట్ రాదు నాకు సీ# రాదు
ప్రోగ్రామింగ్ రానే రాదు,అప్రిసియేషన్ లేవులే,
ఆన్‌సైట్ చాన్సే లేదు,ప్రమోషన్ లేదులే.
సర్చింగ్ లో కింగ్ నే , నా లోకమే గూగులే..
వర్కున్నా, లేకున్నా నేనెప్పుడూ ఎహె కాంటీన్‌లో ఉంటానే..
హైకూ లేదు గిఫ్తు లేదు పండక్కి ఇచ్చే బోనస్ లేదు ఏక్ నిరంజన్..
లక్కు లేదు కిక్కు లేదు వేళకి ఇంటికి వెళ్లే యోగం లేదు ఏక్ నిరంజన్...
కేర్ ఆఫ్ క్యాంటీన్, ప్రాడక్ట్ అఫ్ బెంచ్ అవారా డాట్ కామ్.
ఏ ధమ్లో ధమ్ టన్స్ ఆఫ్ కాఫీ మనకదే గా ప్రాబ్లమ్.
అరె ప్రాజెక్ట్ పేరే తెలియదే, నాకు కోడింగ్ ఏ రాదే.
ఏ టి . ఎల్ , లీడు లేరులే.. న మెయిల్స్ ఏవో నావే...
వాచ్చావా చేశావా అని అడిగేదియేవ్వడులే. .
ఔటింగ్లు పార్తీలు అని పిలిచేవాడు ఎవ్వడే. .
సర్చింగ్ లో కింగ్ నే , నా లోకమే గూగులే..
వర్కున్నా, లేకున్నా నేనెప్పుడూఎహె కాంటీన్‌లో ఉంటానే..

హెడ్ ఇస్ ఏకింగ్,అండ్ ఇట్స్ బ్రేకింగ్ ఖాళి ఐతే అంతే,
దాట్స్ ఒకే యార్ ఛల్తా హై, ఐ హ్యావ్ ఏ శారిడాన్..
ఓ పనికి మలిన ప్రాజెక్ట్స్ కాల్స్ చేస్తాయి లే..
మన స్టైల్ లో మనమే రిజెక్ట్ చేస్తామే.

ఇవ్వాళో రేపో లా మన బ్రతుకు ఉందే..
తీసేస్తే ఇంకో కంపనీ ఉండనే ఉందే...
సర్చింగ్ లో కింగ్ నే , నా లోకమే గూగులే..
వర్కున్నా, లేకున్నా నేనెప్పుడూఎహె కాంటీన్‌లో ఉంటానే..
హైకూ లేదు గిఫ్తు లేదు పండక్కి ఇచ్చే బోనస్ లేదు ఏక్ నిరంజన్..
లక్కు లేదు కిక్కు లేదు వేళకి ఇంటికి వెళ్లే యోగం లేదు ఏక్ నిరంజన్...
గమనిక: ఇది నేను రాసింది కాదు నాకు ఎవరో పంపితే బాగుందని నా బ్లాగు లో రాశాను